پایان نامه با واژه های کلیدی کوتاه مدت، یافته های پژوهش، رفتارهای انحرافی، پایگاه اجتماعی

گسترش شبکه دوستی
اقدام به خودزنی دسته جمعی
رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
اقدام به خالکوبی دسته جمعی
رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
اقدام به تخریب دسته جمعی محیط
رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
طبقه (Category) : نوع تعاملات مددجویان با یکدیگر گروه پسران
کد
Code
زیر طبقه۳
Subcategory3
زیر طبقه۲
Subcategory2
زیر طبقه۱
Subcategory1
درد و دل و ابراز همدردی
رفتارهای جامعه پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
تحریک یکدیگر در ارتکاب به اعمال خلاف قانون
رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
قرض دادن پول به یکدیگر
رفتارهای جامعه پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
ممانعت از خودزنی یکدیگر
رفتارهای جامعه پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
گذران اوقات فراغت با بازی و صحبت با یکدیگر
رفتارهای جامعه پسندانه
کاربرد رابطه دوستانه
گسترش شبکه دوستی
۱ : ملاک های دوست یابی
طبق گفته های شرکت کنندگان ، مددجویان پسر بیشتر تمایل دارند با افراد هم بزه خود دوست شوند و به جای گفتن دوستم از واژه هم جرمم استفاده می کنند . معمولا مددجویان با توجه به عنوان بزه یکدیگر را قضاوت کرده و پیمان دوستی می بندند . فاکتور هم محلی بودن در دوست یابی ، خیلی اهمیت دارد و پس از آن فاکتور هم شهری بودن قرار می گیرد . همچنین گفتگوی شبانه ی مددجویانی که در تخت های هم جوار یکدیگر می خوابند ، در دوست یابی موثر است . مددجویان در راستای گسترش شبکه دوستی خود ، بیشتر مایل هستند با مددجویانی که از پایگاه اجتماعی – اقتصادی بهتری برخوردارند ، دوست و هم خرج ۱۰۵شوند . ظاهر نسبتا مرتب مددجو هم در دوست یابی موثر است . ( در اینجا هم ، مددجویان بی خانمان و معتاد با ظاهر مندرس دیرتر در گروه های دوستی پذیرفته می شوند ) برخی از مددجویان جدید ورود با مددجویان سابقه دار دوست می شوند . برخی از مددجویان با مددجویانی که بتوانند برخی نیاز های آن ها را (قرص ترامادول ) تامین کنند ، طرح دوستی می ریزند . طبق یافته های پژوهش معمولا به ندرت اتفاق می افتد که اعضای گروه بلند مدت با افراد گروه کوتاه مدت رابطه دوستانه برقرار کنند . شرط برقراری این رابطه وجود مددجوی هم بزه ( مرتکب قتل ) در میان مددجویان جدیدورود است . بنا به گفته مصاحبه شوندگان در صورتی که این رابطه برقرار شود از حمایت گروه مقابل برخوردار خواهند شد و نسبت به بقیه افراد دارای رابطه قدرت می شوند در این جا ، در شکل گیری رابطه قدرت علاوه بر عامل تعامل با گروه دارای اقامت طولانی ، عامل نوع بزه هم موثر است .
مددجو با اقامت طولانی مدت : “یکی از بچه محله ای هام اومده بود اینجا اما چون جرمش لواط بود ، این کاری که کرده ، خیلی کار بدیه ، منم باهاش دوست نشدم . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “من با دزدها و کیف قاپ ها دوست نمی شم خیلی کارشون بده اما با بچه قتلی ها و موادی ها دوست میشم . قتلی ها که خیلی بچه های خوبی ان موادی هام که خب نیان ازشون بخرن . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : “بچه ها بیشتر با هم جرماشون دوست میشن . توخوابگاه ، سرقتی ها پیش هم ، موادی ها پیش هم ، قتلی ها م یه جا می شینن . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “بچه ها بیشتر با هم محلی ، هم شهری هاشون دوست میشن . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : “شب که میشه ، اینا که تخت هاشون بغل همه ، با هم حرف میزنن ، بعد بغلی با بغلی ، همین طوری یهو میبینی کل خوابگاه با هم دوست شدن . ”
مددجو با اقامت بلند مدت : “بچه هایی که پول ندارن با اونایی که پول دارن هم خرج میشن . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : “یه بار یه پسره اومده بود اینجا خلاف بود می تونست قرص جور کنه ، سر همین با هم خرج شدیم . ”
۲ : کاربرد رابطه دوستانه
کدهای مستخرج از مصاحبه با شرکت کنندگان پسر ، مشخص کرد که کاربرد رابطه دوستانه به دو دسته ی رفتارهای جامعه پسندانه و رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه قابل تفکیک است .
الف : رفتارهای جامعه پسندانه :
پس از دوستی با یکدیگر با بازی و صحبت با یکدیگر اوقات خود را در کانون سپری می کنند . گاهی اوقات به دوستان نزدیک خود با قرض دادن پول ، کمک مالی می کنند . در مصاحبه ها بیان شد که در صورتی که دوستشان در شرف اقدام به خودزنی باشد او را منصرف و دعوت به آرامش می کنند . از دیگر کارکردهای رفتارهای جامعه پسندانه ی رابطه دوستی ، ابراز همدردی و دلداری دادن به یکدیگر در زمان هایی است که گرفتار بحران های روحی می شوند . مددجویان ابراز داشتند که بابت انتقال دوستان خود از کانون به زندان بسیار ناراحت می شوند . طبق گفته های شرکت کنندگان حتی در میان گروه های دوستی هم ، مددجویان به یکدیگر بی اعتماد هستند و معمولا تمایل ندارند در مورد مسایل شخصی و خانوادگی خود با یکدیگر گفتگو کنند ،زیرا در صورت بهم خوردن رابطه دوستی ، مسایل خصوصی یکدیگر را سریع افشا می کنند .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “اعصابم خرد بود میخواستم خودزنی کنم ، رفیقم اومد جلومه گرفت ، نذاشت ، با من حرف زد آرومم کرد . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “عصر ها میشینیم تو خوابگاه با رفقا حرف میزنیم ، اگه یکی مون پول بخواد بهم قرض میدیم . ”
ب : رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
طبق یافته های بدست آمده از مصاحبه ها ، گاهی اوقات صحبت مددجویان با یکدیگر از حالت درد و دل خارج می گردد و با واگویی رفتارهای انحرافی خود ، ( نوع ارتکاب خلاف خود و نیز پیشنهاد به ارتکاب خلاف پس از آزادی ) زمینه یادگیری و تاثیر پذیری از یکدیگر را فراهم می کنند . برخی از مددجویان پس از شکل گیری شبکه دوستی در تعامل دسته جمعی با یکدیگر ، به تمسخر و آزار کلامی سایر مددجویان می پردازند همچنین به هنگام رخ دادن درگیری ، برخی مددجویان با شهادت دروغ به نفع دوست خود و یا ایجاد درگیری بیشتر با مددجوی طرف مقابل ، به حمایت از دوستان خود می پردازند . به علاوه ، زمانی که وضعیت مالی مددجو ملاک دوست یابی است ، در مصاحبه ها مطرح شد که برخی از مددجویان با هدف کسب منفعت شخصی به دوستی با دیگران می پردازند . به عنوان نمونه ، برخی از مددجویان پس از دوستی با مددجویان رای باز ۱۰۶ از آن ها درخواست ورود قرص ترامادول به داخل کانون را دارند . برخی از مددجویان در مصاحبه ها مطرح کردند که دوستانشان آن ها را به دعوا ودرگیری با باقی مددجویان تشویق می کنند ، یا از آن ها می خواهند با مراجعه به روان پزشک ، قرص تهیه کرده و در اختیار دوستان خود بگذارندکه خلاف قوانین کانون است . برخی از مددجویان با همکاری یکدیگر به دزدی از سایرین می پردازند . همچنین در مصاحبه ها مطرح شد که برخی از مددجویان پس از دوستی با یکدیگر در تعامل دسته جمعی ، اقدام به خودزنی ، خالکوبی و یا تخریب محیط ( شکستن شیشه ها ) می کنند . برخی از مددجویان جدید ورود در پناه دوستی با مددجویان سابقه دار قصد دارند ، خود را از آزار سایر مددجویان قدیمی در امان نگه دارند .
شرکت کننده با اقامت کوتاه مدت : ” من جرمم سرقت موتور بوده ، الان یکی از بچه ها هست میگه ۴ تا موتور تمیز سراغ داره اگه پول بدم ، ادرسشو میدیه اما من گفتم نمی خوام . ”
مددجو با اقامت بلند مدت : “اینجا آدم همه چی یاد میگیره ، همه جورش میاد ، بیشتر سرقتی و موادی ان ، راه های خلاف شون واسه هم تعریف می کنن . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “من رای باز شدم ، رفیقم بهم گفت براش قرص ترا۱۰۷ بیارم ، منم گفتم واسه من خیالی نیست اما ، چون رفیقمی برات نمیارم که معتاد شی . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “یه ماه پیش قرار گذاشتیم ، دسته جمعی خودزنی کنیم ، خودزنی کردیم ، هممون و بردن اندرزگاه . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “ما نه تا بودیم داشتیم خالکوبی می کردیم ، یه جوری هم نشسته بودیم تو دوربین معلوم نباشه . ”
۴ – ۲ – ۴ – ۴ : راه های تطابق با مراجع قدرت
مدت اقامت و نوع بزه ( ارتکاب به قتل ) ، برقراری تعامل مطلوب با کارکنان ، از مهم ترین عوامل زمینه ساز قدرت در میان مددجویان مقیم کانون است . در این خصوص ، مددجوی مسوول در هر خوابگاه ، با دارا بودن بیشترین مدت اقامت نسبت به سایر مددجویان در راس رابطه قدرت قرار دارد و سایر مددجویان این رابطه ی قدرت را پذیرفته و خود را ملزم به تمکین از مددجوی مسوول خوابگاه می دانند. البته این تمکین به شرطی محقق می شود که مددجوی مسوول خوابگاه دارای اقامت طولانی مدت ( حداقل بالای ۶ ماه ) باشد نه این که صرفا نسبت به بقیه اقامت بیشتری داشته باشد ؛ در غیر این صورت سایر مددجویان به تمکین ظاهری یا رویارویی با وی خواهند پرداخت . طبق گفته ها ، روش های تطابق مددجویان جدید ورود ( به استثنای مددجویان سابقه دار و مددجویان مرتکب قتل ) در نخستین روزهای اقامت ، بیشتر به روش تمکین است و پس از مدتی اقامت ، برخی به تدریج به تمکین ظاهری و رویارویی مستقیم رو می آورند . طبق مصاحبه ها گاهی اوقات، رجوع به مرجع قدرت بالاتر هم پیش می آید.
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “یه بار من قرار بود یه نامه ببرم ، حال نداشتم ، دادم یکی دیگه از بچه ها ببره ،اونم رفت به آقای … گفت ، آقای …. اومد بهم تذکر داد ، گفت همه باید کار کنن . ”
۴ – ۱ – ۵ : مقایسه نوع تعاملات میان مددجویان پسر بزرگسال در دو گروه با اقامت طولانی مدت و کوتاه مدت
شباهت ها :
۱ : در هر دو گروه ، مدت اقامت ، اصلی ترین عامل شکل دهنده رابطه قدرت است .
۲: در هر دو گروه استفاده از ارتباط غیر کلامی به عنوان یکی از روش های تقویت قدرت است .
۳ : هر دو گروه از قدرت خود ، برای اعمال رفتارهای ضد اجتماعی خودپسندانه استفاده می کردند .
۴ : شکل رفتارهای ضد اجتماعی خودپسندانه در هر دو گروه مشابه است .
۵ : در هر دو گروه برقراری رابطه جنسی وجود دارد .
۶ : ملاک های دوست یابی و کاربرد رابطه دوستانه ، در هر دو گروه تقریبا مشابه است .
تفاوت ها :
۱: در گروه مددجویان با اقامت کوتاه مدت ، در زیر طبقه انواع قدرت ، از فاکتورهای بیشتری به نسبت مددجویان با اقامت بلند مدت استفاده می کنند . مسوولیت فقط به افراد با اقامت طولانی مدت تعلق می گیرد .
۲: قوت و شدت رابطه قدرت در گروه { پ/ ط / الف } در مقایسه با گروه { پ/ ک / الف } بیشتر است . بنابراین همان طور که یافته ها نیز گویای آن است، اعضای این گروه نیاز کمتری به استفاده از روش های تقویت قدرت دارند و از این روش ها بیشتر در تعاملات برون گروهی خود

مطلب مشابه :  پایان نامه با واژه های کلیدیکوتاه مدت، روان شناسی، تغییر رفتار، تربیت بدنی

دیدگاهتان را بنویسید