پایان نامه با واژه های کلیدی کوتاه مدت، روان شناسی، پرونده شخصیت، رفتار کارکنان

ماهم این جوری نیستن ” .
ب : بد رفتار
مددجویان و کارکنان شرکت کننده در پژوهش نیمی از کارکنان ( مراقبان ) را بد رفتار و دارای رفتار ناخوشایند نامیدند . این گروه از افراد نسبت به کارکنان خوش رفتار با اهانت و خشونت بیشتر با مددجویان رفتار می کنند . معمولا به هنگام سر زدن تخطی از مددجو وی را مورد فحاشی و تنبیه بدنی قرار می دهند . لحن صحبت و رفتار کارکنان با مددجویان اقامت طولانی به نسبت مددجویان اقامت کوتاه بهتر است . اما هر دو گروه کوتاه مدت و بلند مدت از کم توجهی کارکنان نسبت به مسایل خود ابراز نارضایتی کردند . مراقبان در رفتار با مددجویان تبعیض قایل می شوند ، با مددجویان مرتکب قتل و نزاع نسبت به مددجویان مرتکب سرقت و جرایم مواد مخدر رابطه ی بهتری برقرار می کنند . با مددجویان دارای سو پیشینه نسبت به مددجویانی که نخستین تجربه ی اقامت در کانون را دارند برخورد خشن تری دارند . همچنین مراقبان بدرفتار به مددجویانی که وضعیت اقتصادی – اجتماعی بسیار نا مناسبی دارند ( بدون خانواده و سرپناه ) بیشتر توهین می کنند و امکانات مادی کانون را به رخ آن ها می کشند . این کارکنان در برخورد با مددجویان بیش از سایر کارکنان سخت گیر هستند و در شیفت کاری خود محدودیت بیشتری برای مددجویان قایل می شوند.
مددجو با اقامت طولانی مدت : ” مراقب ها با بچه های سابقه دار خیلی بدن ، بهش میگن میمون ، میگن کارتون خواب ، میگه کراکی اومدی فرانکی داری میری . کانون بهت ساخته ، برو بگو ننه بابام بزرگم کردن . مراقبا ، با بچه های قدیمی و قتلی خوبن با دزدا و موادی ها بَدَن ” .
مددجو با اقامت کوتاه مدت: “کارکنانش خیلی عقده ای هستن . همش به آدم گیر میدن ، فحش میدن ، توهین می کنن ، پسی می زنن . سر به دیوار می کنن ، با چک و لگد می زنن . من ۱۳ تا سابقه دارم . مراقب بهم میگه ، هی کراکی پاشو بیا. آخه که چی ؟ خب من یه خلافی کردم ، تو چرا من و اینجوری صدا می کنی ؟ یا بهم میگه هی بدبخت کارتون خواب ، ننت تا حالا تو رو ندیده ، اینجا بزرگ شدی “.
مددجو با اقامت کوتاه مدت: ” نصفی از کارکنان خوبن ، نصفشون بدن . وقتی یه اشتباهی می کنی یه نر و ماده به آدم میزنن . قبل این که آدم و ببرن اندرزگاه اول آدم و می برن کلید داری یه سری با چک و لگد آدم و میزنن بعدش آدم و می برن اندرزگاه پذیرایی می کنن . آقای … قبلا مراقب خوبی بود، نه فحش می داد نه می زد ، اما جدیدا دستش هرز شده ” .
مراقب : ” من معمولا بچه ها رو تنبیه بدنی نمی کنم اما اگه خیلی از دستش عصبانی بشم ، موهاشو به سمت بالا میکشم یا سر به دیوار می کنم خیلی درد داره اما رد نمی ذاره . بعضی مراقبا هم چکی لگدی چیزی میزنن . معمولا یه جوری بچه ها رو میزنن که رد نذاره ، مثلا همین موکشیدن خیلی درد داره اما رد نمی ذاره و یا این که بعضی مراقبا از روی گردن مددجو ،انگشت خودشون فرو می کنن تو گردن مددجو اینم خیلی درد داره اما رد نمی ذاره . سر به دیوار هم زیاد می کنن . ”
ج : رفتار خنثی
مددکاران ، روان شناسان و روان پزشکان در این گروه قرار می گیرند . تعاملات این گروه با مددجویان به دو دسته ی رفتار خنثی و تعامل حرفه ای تفکیک می گردد . رفتار خنثی به معنی رفتار معمول این افراد با مددجویان است ؛ بدین معنی است که این کارکنان با مددجویان ارتباط سطحی برقرار می کنند و معمولا درگیر مسایل مددجویان نمی شوند و از مسایل و مشکلات زندگی شخصی مددجویان شناخت جزیی و سطحی دارند به عنوان مثال زمانی که پژوهشگر از مددکاران و روان شناسان در مورد مددجویان پرسش می کند با تشخیص هایی بسیار کلی که حاکی از شناخت سطحی است مواجه می شود البته این موضوع می تواند دلایل بسیاری داشته باشد که در این بحث نمی گنجد ( روان شناسان و مددکاران علل بزهکاری اکثر مددجویان را فقر مادی و فرهنگی خانواده آن ها مطرح می کنند و معمولا درباره ی جزییات زندگی مددجویان اطلاعات کافی ندارند همچنین در پرونده های شخصیتی مددجویان اطلاعات کلی در مورد مددجویان وجود دارد و گزارش های تشخیص مددکاری و روان شناسی دیده نمی شود .) البته این رفتار خنثی در کیفیت تعاملات حرفه ای آنان تاثیر گذار خواهد بود . در این راستا ، پژوهشگر با چند تن از کارورزان روان شناسی و مددکاری نیز در زمینه ی تعاملات حرفه ای صحبت کرد که گفته ها نشان داد فعالیت تخصصی و حرفه ای در این زمینه صورت نمی گیرد . با توجه به یافته ها در زمینه ی تعاملات حرفه ای باید گفت ، تمرکز مددکاران بر پرونده قضایی مددجو و فعالیت های پیرامون آزادی مانند : دریافت رضایت از شاکی ، جمع آوری پرداخت دیه ، خسارت و … معطوف بود . مددکاران صرفا در مورد مددجویانی که مدعی عدم توان در پرداخت دیه و خسارت شاکی هستند به بازدید از منزل مددجو می پرداختند . طبق یافته ها برخی از عللی که منجر شده بود مددکاران بیشترین وقت خود را صرف فعالیت های قضایی مددجویان بکنند و نتوانند به فعالیت های حرفه ای خود بپردازند ، شامل مواردی چون : تعداد زیاد مددجویان ، نبود مکان و برنامه ریزی مناسب برای ملاقات و برقراری ارتباط با خانواده های مددجویان ، نبود مددکار قضایی برای رسیدگی به مسایل قضایی مددجویان ، سخت بودن حل مشکلات اجتماعی مددجویان ، نبود ارتباط میان مددکاران کانون با مددکاران مرکز مراقبت های پس از خروج و سایر مراکز حمایتی بود . همچنین برخی مددکاران معتقد بودند که خود مددجو باید کمک بخواهد در غیر این صورت ما نمی توانیم به او کمکی بکنیم . بنابراین تعدادی از مددجویانی که به مددکار مراجعه نمی کردند ، از خدمات مددکاری بی نصیب می ماندند . تمرکز مددکاران بر مسایل قضایی باعث شده بود که ارتباط مددجویانی که حکم مشخصی دریافت می کردند و دوران محکومیت آن ها تعیین می شد و همچنین مددجویان مرتکب قتل ، با آن ها کمرنگ و تقریبا منقطع شود . در مورد تعاملات حرفه ای روان شناسی ، در بدو ورود مددجو ، تست آیزنگ و ریون توسط روان شناسان دریافت و پرونده شخصیتی تکمیل می گردد ( مشاهده ) . در مدت اقامت مددجو در کانون ، بیشتر فعالیت های Relaxation و آموزش مهارت های زندگی در زمینه خدمات روان شناسی انجام می شود . ارجاع به روان پزشک هم طبق تشخیص روان شناس در زمینه ی ترک اعتیاد مددجو و یا دریافت قرص خواب آور و یا آرام بخش صورت می پذیرد . در مصاحبه ها ، شرکت کنندگان رویکرد اصلی در پاسخ به رفتار های مشمول تنبیه خود را تنبیه بدنی بیان کردند و از کمک این متخصصان صحبتی نشد .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “۱۰ دقیقه میرم با مددکارم حرف میزنم ، می گه پاشو برو دیگه حوصله ندارم . یا میگه برو وقت ندارم “.
مددجو با اقامت کوتاه مدت: “با مددکارم فقط در مورد آزادی ام حرف میزنم . هر وقت هم که از مددکارم می پرسم کی اعزام میشم ، جواب نمی ده همش میگه نمی دونم” .
مددجو با اقامت کوتاه مدت: ” یه بار رفتم پیش روان شناس گفتم اعصابم خرده ، شب ها خوابم نمی بره ، من و فرستاد پیش روان پزشک ، اونم بهم قرص خواب داد . وقتی قرص می خورم صبح ها تو خوابگاه خوابم می بره ، مربی کارگاه دعوام می کنه . با مددکارم فقط در مورد پروندم حرف میزنیم ، وقت اعزام رو هم نمی دونه ” .
۳ مددجو با اقامت کوتاه مدت: ” میریم پیش روان شناس میگه فکر کن تو دریایی نمی دونم تو قایقی ، آب گرم داره میاد رو صورتت نمی دونم ذهنت و خالی کن . ما اصلا این جوری آروم نمیشیم ” .
۲ مددجو با اقامت بلند مدت: ” من پیش روان شناس نمی رم . روان شناسا رو قبول ندارم . اصلا به حرف آدم گوش نمی کنن . فقط حرف خودشون و میزنن ” .
۲ : رفتار
الف : اعمال قانون
در زیر گروه اعمال قانون ، نوع تعاملات کارکنان به هنگام اجرای قوانین در محیط های نگهداری مربوط می شود . در کل کارکنان ( خوش رفتار و بدرفتار ) در اعمال قانون ثابت قدم هستند . بدین معنی که تمام برنامه روزانه مددجویان ( ساعت بیدار باش ، شرکت در کارگاه های فنی حرفه ای ، انتخاب کارگاه فنی حرفه ای ، برگزاری نماز جماعت و ساعت خاموشی و …) بایستی طبق زمان بندی خود اجرا شود .
مددجو با اقامت بلند مدت: ” مثلا اسمش کانون اصلاح و تربیته . چه اصلاح و تربیتی ؟!؟ وقتی همش کتکه، اینجا همه چی زوریه، کارگاه رفتن زوریه، ورزش صبحگاهی زوریه، حتی خوابیدن هم زوریه، آدم اگه یه روز حس نداشته باشه بره ورزش صبحگاه کتکه ، خب با آدم حرف بزنن، آدمو قانع کنن” .
مددجو با اقامت بلند مدت: “تو کارگاه هیچی یاد نگرفتم چون کارگاه برق رو دوست ندارم ، دوست دارم برم معرق . خودشون آدم و می فرستن کارگاه . اینجا همه چی زوریه “.
ب : کمک به نقض قانون
طبق گفته های شرکت کنندگان ، برخی سربازان با دریافت پول ( واریز پول به حساب سرباز ) برای مددجویان سیگار تامین می کنند . در یک مورد مصاحبه شونده اذعان داشت که یک بار از یکی از مراقبان سیگار دریافت کرده و نیز با همراهی مراقب در ورود لوازم بهداشتی ، قرص ترامادول به داخل کانون برای مصرف شخصی خود وارد می کرده است .
مددجو با اقامت بلند مدت: “سربازها برای بچه ها سیگار میارن پولشم از بیرون ( خانواه مددجویان ) به حساب سربازا میریزن” .
مددجو با اقامت کوتاه مدت: “آره یه وقت بچه ها با سربازا بچه محل یا همشهری دربیان ، سربازا براشون سیگار میارن ” .
مددجو با اقامت بلند مدت: “من به یکی از مراقبا گفتم یکی از دوستام برام شامپو و مام و تافت آورده تو میدونه بیرونه کانونه . اونم رفت برام گرفت . نگهبانی هم دید شامپو چیزی نگفت . رفیق هم خرجم تو شامپو قرص جاساز کرده بود . چن بار همین طوری قرص آوردم تو “.
۴ – ۳ – ۲ تعاملات مددجویان با کارکنان
در این قسمت نوع تعاملی که مددجویان با کارکنان برقرار می کنند ، توضیح داده می شود .
۴ – ۳ – ۲- ۱: سعی در برقراری تعامل نزدیک با مراقبان
برخی مددجویان ابراز داشتند که با انجام امور خدماتی مراقبین سعی در جلب حمایت و توجه آن ها دارند و هدف آن ها از این جلب حمایت نفع شخصی و کسب امتیازات مختلفی مانند : معافیت از وظایف محوله ( نظافت خوابگاه ها و سرویس های بهداشتی و … ) ، معافیت از قرار گیری در صف آمار ( در کانون طی چندین نوبت ، به هنگام جابجایی مددجویان از خوابگاه ها به کارگاه های فنی حرفه ای و سالن غذا خوری، باشگاه ورزشی و … ونیز به هنگام خاموشی مورد شمارش قرار می گیرند . به هنگام آمارگیری کلیه مددجویان بایستی بر روی زمین بنشینند و در صورت صحبت کردن و یا ایستادن با برخورد تند مراقبان مواجه می شوند ، اما مددجویانی که رابطه نزدیک با کارکنان برقرار کرده اند از رعایت این قوانین مستثنی می شوند.) این قبیل مددجویان که تحویلی نامیده می شوند ( تحویلی به معنی این است که این مددجو تحویل یکی از مسوولین قسمت

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه درباره تحقیق با موضوعبرنامه ریزی، دریای خزر، تقسیم بندی، دریای عمان

دیدگاهتان را بنویسید