پایان نامه با واژه های کلیدی کوتاه مدت، روان شناسی، تغییر رفتار، تربیت بدنی

تعامل با مددجو بیشتر با تذکر و به دور از توهین و فحاشی رفتار می کنند و در برخورد های تنبیهی با اهانت و خشونت کمتر به نسبت کارکنان بد رفتار عمل می کنند . و توجه بیشتری به مسایل مددجویان ( به عنوان مثال نیازهای پزشکی مددجویان ) دارند .
مددجو با اقامت طولانی مدت : ” اینجا همه به جز سرمراقب به آدم فحش میدن و توهین می کنن . فقط اونه که با آدم خوب رفتار می کنه . روزهای اولی که اومده بودم خیلی سرتق بودم . خیلی با همه دعوا می کردم . اونا هم با من دعوا می کردن . فقط سر مراقب بود که با من کاری نداشت . هر چی جیغ می کشیدم هیچی بهم نمی گفت . می گفت هر وقت که آروم شدی با هم حرف می زنیم اصلا با من دعوا نمی کرد . بعد که آروم می شدم با من حرف می زد . و کم کم بهم می گفت این کارات بده . کم کم کارای بدم و بهم می گفت . مثلا بهم می گفت : احترام به بزرگتر کار خوبیه . دعوا بده ، جیغ کشیدن بده و … من هم ۲ تا کارت بر می داشتم روی یکی کارهای بدم و می نوشتم و روی یکی کارهای خوب و می نوشتم و بعد سعی کردم کم کم کارای بدم و بذارم کنار ” .
مددجو با اقامت طولانی مدت: ” یه مراقب داشتیم خیلی ماه بود ، اصلا نه فحش میداد ، نه حرف زشت می زد ، نه کسی رو کتک میزد ، نه توهین می کرد ، هر مراقبی که با بچه ها خوب باشه بقیه مراقب ها باهاش بد میشن ” .
مددجو با اقامت کوتاه مدت: “من معده درد دارم شیفت خانم … بود رفتم پیشش گفتم معده درد دارم نمی تونم عدسی ( شام ) بخورم بهم گفت دخترم کره و مربا دارم از تو یخچال بردار . بعدشم یه بار اومد تو خوابگاه حالم و پرسید “.
مددجو با اقامت کوتاه مدت: ” شیفت خانم … بود دو تا از دخترا داشتن اتاق مراقبا رو تمیز می کردن تن شون بوی عرق میداد کارشون که تموم شد خانم … خیلی خوب گفت دخترا برید لباساتون و عوض کنید حالا اگه خانم … بود ۴ تا فحش بهشون میداد ” .
ب : بدرفتار
در این قسمت نیز مانند قسمت گروه پسران بررسی یافته ها نشان می دهد ، تعدادی از مراقبین تعاملی توام با توهین و فحاشی با مددجویان دارند و گاهی با الفاظ رکیک مددجو را تحقیر می کنند . کارکنان بد رفتار گاهی از تنبیه بدنی مانند چک زدن استفاده می کنند . ( در کل با توجه به گفته های مددجویان اعمال تنبیه بدنی توسط کارکنان کم اتفاق می افتد . ) شرکت کنندگان از تبعیض رفتاری کارکنان شکایت کردند ( موارد تبعیض مانند مواردی است که در گروه پسران مطرح شد ) و ابراز داشتند که کارکنان عنوان جرم آن ها را ( به ویژه در مورد مددجویان معتاد و مرتکب روابط نامشروع ) دست مایه تحقیر آنان قرار می دهند . همچنین به مسایل و مشکلات داخل کانون مددجویان به ویژه مسایل پزشکی توجهی نمی کنند . یافته ها نشان می دهد به خصوص اگر مددجو در مواردی نافرمانی کند ( بیشتر به هنگام نظافت قسمت کارکنان ) کارکنان با سخت گیری بیش از حدود قوانین وی را آزار می دهند . در خوابگاه های مددجویان صندوق هایی وجود دارد که مددجویان با قرار دادن نامه های خود در آن می توانند با مدیر کانون ارتباط برقرار کنند و درخواست ها ، شکایات و سایر مسایل خود را مطرح کنند . طبق اظهارات برخی شرکت کنندگان ، کارکنان در زمان انتقال صندوق به دفتر مدیریت ، صندوق را باز کرده و پس از وارسی مضامین تمام نامه ها از انتقال نوشته هایی که حاوی شکایت از بدرفتاری کارکنان باشد ، جلوگیری می کنند . همچنین شرکت کنندگان از ورود مراقبین به حریم شخصی خود به ویژه به هنگام صحبت تلفنی با خانواده شان ابراز ناراحتی کردند . ( در کانون دختران تلفن های مورد استفاده مددجویان در اتاق مراقبین قرار دارد .) و این ابراز ناراحتی بیشتر می شود زمانی که کارکنان مسایل خصوصی مددجویان ( به هنگام صحبت تلفنی با خانواده و نیز مسایلی که به هنگام حضور مددجو و مراقب در دادگاه مطرح می شود . ) را در مقابل سایر مددجویان فاش می کنند و به تمسخر و تحقیر مددجو در مقابل سایر مددجویان می پردازند . طبق گفته های اکثر شرکت کنندگان ، مراقبین بدرفتار در طول ساعات اداری و در حضور سرمراقب ( سرمراقب و مدیر داخلی کانون دختران پس از اتمام ساعت اداری کانون را ترک می کنند و مراقبین مسوولیت اداره کانون را بر عهده می گیرند . ) با مددجویان در نهایت مهربانی و احترام رفتار می کنند و در زمان نبود سرمراقب تغییر رفتار داده و برخوردی توام با خشونت دارند . همچنین گاهی اوقات کارکنان از مددجویان بهره کشی شخصی نیز می کنند و کارهایی مانند شستن لباس خود را به آن ها واگذار می کنند . با توجه به بیانات شرکت کنندگان ، مددجویان افغان از جانب مراقبین مورد توهین قرار می گیرند . همچنین پژوهشگر از مددجویانی که از خدمات دندان پزشکی استفاده کرده بودند صحبت هایی مبنی بر برخورد غیر اخلاقی دندان پزشک به دلیل صحبت راجع به مسایل غیر اخلاقی و گاهی برقراری تماس دستی با مددجویان دختر دریافت کرد .
شرکت کننده شماره … : خانوم اینو حتما تو تحقیقت بنویس که تو کانون تمام اعتماد به نفس آدم و ازش میگیرن . از بس که این مراقبا به آدم میگن خیلی زشتی ، بد هیکلی ، بدبختی ، هیچی نیستی ، دماغت گنده است ، هیکلت مثل تاپاله است ، هیکلت مثل گاو میمونه باید هم گاو بشی داری مال مفت میخوری دیگه . انگار اینا دارن خرج مارو میدن . فقیری ، بدبختی ، اینجا از سرتون هم زیاده . یه چیز کوچیک برای آدم میخرن مثل شیرینی یا بستنی بعد به آدم میگن قبلا از این چیزا خورده بودی ، بیرون که بودی از این چیزا گیرت می اومد ؟ همش میخوان آدم و خرد کنن انگار که خودشون کی هستن . من دیدم مراقبا با افغانی ها خیلی بدتر رفتار می کنن .
شرکت کننده شماره …. : خودشون حرف زشت به آدم میزنن اون وقت به ماها میگن ادب نشدی ، تربیت نداری . ببخشید ببخشید ، خانم …. به من میگه خیلی کچلی موی ….. پیرزن از موهای سر تو بیشتره ، هرچی از دهنش درمیاد بار آدم می کنه .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” من کارهای بچه های اینجا رو تایید نمی کنم خانوم بعضی وقت ها حرف زدناشون خیلی بده اما مگه اینجا کانون اصلاح تربیت نیست پس باید بچه ها رو تربیت کنن نه این که مراقباشون ۴ تا فحش زشت تر به ما ها بگن . یه روز مسوول خوابگاه من و برد که آشغال های سطل آشغال دفتر مراقبا رو خالی کنم ، خانم … تا من و دید گفت : اه اه این کثافت …. گنده رو ببر از قیافش خوشم نمیاد ، یکی دیگه رو بیار آشغال ها رو خالی کنه ” .
مددجو با اقامت طولانی مدت: ” افسر نگهبان که میاد صندوق نامه های مددجو رو ببره برای مدیر ، دم در وایمیسه با یکی از مراقبا تمام نامه ها رو وا میکنن می خونن اگه مددجو از یکی بد نوشته باشه نامه رو نمیدن بعد میان تو خوابگاه دعواش می کنن که گوه خوردی واسه مدیر نامه دادی ” .
مددجو با اقامت طولانی مدت: ” تا وقتی سرمراقب است این مراقبا ان قدر خوب و مهربون میشن به ما ها میگن سلام عزیزم خوبی ؟ بعد که سرمراقب میره خونش ، ببخشید خانوم ، عین سگی که قلادش وا میشه پاچه آدم و سر هر چیزی میگیرن ” .
مددجو با اقامت کوتاه مدت: ” من افغانی ام . اصلا اسم من و صدا نمی کنن . بهم میگن هی ، هوی بیا اینجا. یه روز همه بچه ها تو حیاط بودن . خانم … گفت فرش رو بده این افغانیه بشوره ، اون یکی میگه این افغانی رو بفرست بره آشغال های باغچه رو جمع کنه . یه روز داشتم با بچه ها شوخی میکردم خانم … به بچه ها گفت خاک تو سرتون که یه افغانی می تونه دستتون بندازه . این جا یه جاییه که آدم عقده ای میشه همه به آدم توهین میکنن . من یه جرمی کردم خودمم دارم تقاصشو پس میدم دیگه به کسی ربطی نداره که انقدر بهم توهین می کنن ” .
مددجو با اقامت طولانی مدت: ” روز جهانی کودک بود آقای مدیر گفته بود روز کودک برامون جشن میذاره . بچه ها به خانم … گفتن پس چرا ما رو نمی برین جشن . مراقبه گفت اون موقع که داشتین کثافت کاری می کردین ، ………. می خوابیدین ، کودک نبودین حالا کودک شدین ، خفه شین بگیرین بخوابین ، جشن بی جشن ”
کارمند مسوول تربیت بدنی : ” وقتی برای ما ( کارکنان ) کلاس کنترل خشم گذاشتن خیلی رفتارمون با بچه ها بهتر شده قبلا وقتی عصبانی می شدم واقعا بلد نبودم باید چی کارکنم . بعضی از کارکنان اینجا خیلی بی فرهنگن گرچه رفتن دانشگاه مثلا تحصیل کرده شدن اما کسی که از اول بی فرهنگ بوده درست نمی شه گرچه بچه ها هم یه وقت هایی یه شیطنت هایی می کنن اما بعضی از مراقبای اینجام خیلی بی فرهنگن ” .
تمام مددجویان ( با اقامت کوتاه مدت و بلند مدت ) : “مربی ورزشی که برامون اومده خیلی بد اخلاقه . اگه کسی نتونه تند بدوه بهش میگه انگل اجتماع ، همش میگه تو کلاس من همه باید خفه شن . به بچه ها میگه خیابونی ، شما ها ذاتتون خرابه . ”
ج : خنثی
طبق مشاهدات پژوهشگر روان شناس گروه دختران بیشتر ساعات حضور در کانون در دفتر خود مشغول مطالعه و یا در حال استراحت بود و نه تنها در مورد مسایل و مشکلات مددجویان بلکه از تعداد مددجویان نیز اطلاعی نداشت و تعامل او با مددجویان صرفا محدود به اولین روز ورود مددجو به کانون می شد که با دریافت تست آیزنگ و ریون از مددجو به پایان می رسد . در صورت ورود مددجوی معتاد او را به روان پزشک معرفی می کند . مددجویان جز در اولین روز ، دیگر روان شناس را ملاقات نمی کردند . بیشتر تعاملات مددجویان با مددکار بود که صحبت های آنان پیرامون زمان آزادی ، زمان اعزام به دادگاه و سایر مسایل پیرامون پرونده قضایی می باشد . در صورتی که مددجو تقاضای بازگشت به خانواده را داشته باشد مددکار در زمینه ی پذیرش مددجو با خانواده گفتگو می کند . طبق گفته ی مددکاران ، به دلیل این که نوع جرم اکثر مددجویان دختر ( روابط نامشروع ) توانایی کمتری برای کمک به دختران در مقابل پسران دارند . به دلیل تخصصی بودن فعالیت های مددکاری و روان شناسی علاوه بر مشاهده ، مصاحبه با مددکار و روان شناس ، با تعدادی از کارورزان مددکاری و روان شناسی هم گفتگو و از صحبت های انان استفاده شد .
مددکار : ” تا خود مددجو پیش ما نیاد و درخواست کمک نداشته باشه ما نمی تونیم بهشون کمک کنیم ، باید خودش بخواد که بهش کمک بشه . در مورد بازدید از منزل هم ، اگه مورد خیلی خاصی باشه برای بازدید میریم ، از منزل همه مددجو ها بازدید نمی کنیم ” .
مددکار : “سیستم با ما همکاری نمی کنه ، ما هم بیشتر از این نمی تونیم برای بچه ها کاری بکنیم . من سعی می کنم از خونوادشون بخوام که بچه هاشون و قبول کنن ، البته اگه خونواده ای داشته باشن ” .
روان شناس : ” کار کردن با پسرا راحت تره . مسایل دخترا سخت و پیچیده است . ”
مددکار : ” من کار خاصی نمی تونم در مورد پذیرش مددجو از جانب خونوادش بکنم . من چه طور می تونم مادری رو که مثلا ۶۰

مطلب مشابه :  ایران به دنبال خرید هواپیما از ژاپن؛ میتسوبیشی هنوز به تایید آمریکا نرسیده

دیدگاهتان را بنویسید