دسته بندی: فناوری
استراتژی محصولات گوگل: از هر چیزی دو نسخه بساز

تا بحال اینجور ضرب المثلی رو شنیدین: "همه تخم مرغ ات رو تو یه سبد نگذار"؟ البته اگه هم نشنیده بودین الان با اون آشنا شدید. می گن کسائی که به این مثل باور دارن همیشه یه راه حل جانشین (plan B) هم واسه مشکلات در نظر می گیرن. گوگل، یکی از همین معتقدانه.

راه حل جانشین رو میشه در تموم اجزای گوگل یافت. این شرکت دوست داره از هر محصولی ۲ عدد بسازه، به صورتی که حتی در بعضی مواقع دومی حریف اولی می شه و همون قشر از مصرف کنندگان رو هدف میگیره. یه مثال از این سیاست که خیلی هم دست و پای گوگل رو گرفته بود، سیستم پیام کوتاه در اندروید به حساب می اومد. سیستم عامل اندروید در برهه ای از زمان دارای چندین پیام رسان بود: گوگل تاک، گوگل پلاس، بخش SMS و google voice. اما گوگل در آخر این دار و دسته پیغام رسان رو در hangouts خلاصه کرد.

اما واقعا دلیل این که گوگل همه تخم مرغ هاش رو تو یه سبد نمی ذاره چیه؟ این سوالیه که می خوایم در ادامه مطلب به اون جواب بدیم.

در واقع جواب این سوال بسیار ساده س!. گوگل از هر چیز ۲ ( یا چند تا ) می سازه تا اگه اولی موفق نشد، دومی بتونه راه پیروزی رو طی کنه. حالا خوبیش اینه حالا دیگه همه پیام رسانای گوگل با هم ترکیب شدن. از این پس همه تلاشا در شرکت نامبرده هم جهت با پیشرفت همین یه پیام رسان میشه؟ اصلا.

گزارشی از درون گوگل خبر از کار روی پنجمین پیام رسان میده. از قضای روزگار این یکی احتیاجی به حساب گوگل نداره و قراره رقیبی واسه واتس اپ باشه. در اندروید کیت کت شرکت یاد شده تلاش داشت تا کاربران SMS رو به سمت به کار گیری hangouts بکشونه. اما در آب نبات چوبی (Lollipop) دوباره به کار گیری بخشی جدا از هم واسه SMS رو از سر گرفته. پس شاید باید منتظر سه نرم افزار پیام رسان باشیم.

Hangouts هم اینکه یه نرم افزار شماره گیر رو به مجموعه اندروید اضافه کرد تا تماشاگر ۲ بخش واسه این قسمت باشیم، یکی وابسته به مخابرات و دیگری وابسته به اینترنت.

اینا همه به وجود اومده به وسیله سیاست گوگل در ساخت محصولاته. این شرکت به واقع اعتقادی به "یه راه حل" نداره، هر چی قدر هم که مصرف کنندگان خواهان تک بخشی بودن باشن، این شرکت کار خودشو می کنه. اجناس گوگل به سختی با رقبای خارجی در رقابت هستن، اما مثل این که برند نامبرده رقابت رو دوست داره، چون بعضی از چیزایی که به دست آورده قراره با دیگر موارد مشابهی که تولید کرده رقابت کنن.

مثل این می مونه که گوگل هر فکر جدیدی که به ذهنش می رسه رو در ۲ محصول آزمایش می کنه. در واقع درست مثل موتور جست و جویش که اطلاعات رو از جای جای این کره خاکی جمع می کنه، بخشی از این چند محصولی هم همین هدف رو دنبال می کنه. شانس پیدا کردن جواب، وقتی تعداد راه حلای پیشنهادی زیاد باشه بیشتره. اینطوری نیس؟

اگه بخوایم همین سیستم پیام کوتاه رو بررسی کنیم به یافته های جالبی می رسیم. گوگل ۴ سیستم پیام کوتاه داشت. وضعیت SMS مشخص بود. گوگل تاک یه مسنجر قدیمی بود و قرار بود با امثال یاهو مسنجر رقابت کنه. گوگل پلاس رقیبی واسه فیس بوک مسنجر بود. در آخر google voice هم سیستمای ناوبری صوتی رو هدف قرار داده بود.

مهم نیس کاربران چی رو انتخاب می کنن، مهم اینه که ما در هر زمینه ای که اونا علاقه دارن خدمات ارائه بدیم.

واقعا ۴ راه حل واسه یه مسئله، کمی ناجور به نظر می رسه. ولی در آخر گوگل رو به هدفش میرسونه: مهم نیس کاربران چی رو انتخاب می کنن، مهم اینه که ما در هر زمینه ای که اونا علاقه دارن خدمات ارائه بدیم. شاید واسه کاربران یکم سخت باشه که همدیگه رو در چندین سیستم پیام رسان دنبال کنن. اما تا آنجایی که از سرویسای گوگل استفاده کنن، غول دنیای ارتباطات به هدفش رسیده.

پیام رسانا روشن ترین مثال بودن. شرکت گوگل تقریبا واسه هر محصولی که می سازه یه حریف هم بوجود می آورد، تا اگه لازم شد در میونه جنگ، خنجر از پشت رو از خودیا بخوره.

اندروید و Chrome OS

اگه بگیم اندروید و سیستم عامل کروم حریف هم بودن باور می کنین؟ اگه بگیم هر دو برنده شدن چیجوری؟ خیلیا سوال می کنن که به چه دلیل گوگل دو سیستم عامل داره؟ دلیل روشنه. آینده ای که فعلا پیش بینی شده به یکی از این دو شکل میشه: یا سیستم عاملای موبایل دنیا رو دزدی می کنن و همه چیز رو در اختیار می گیرن و یا این که رایانش ابری جای خود رو به تموم سیستم عاملا، سی پی یوا و رما میده. پس چه خوبه که واسه هر دو فکری کرده باشیم.

در مثال گفته شده، هر دو سیستم عامل خوب عمل کردن. کروم بوکا اونقدر تهدید بزرگی هستن که مایکروسافت رو به فکر پیدا کردن راه حلی مشابه انداختن و اندروید هم که ۸۰ درصد بازار موبایلای هوشمند رو در اختیار داره.

ساختن دو سیستم عامل که کاری مثل هم بکنن واقعا سخته. هر دو سیستم عامل گوگل –فعلا- مصرف کننده محتوا هستن نه تولید کننده اون. اما تازگیا اتفاقات جالبی در بخش سیستم عاملای برند نامبرده در جریانه. این دو محصول این بخش در حال نزدیک شدن به هم هستن:

پنل اعلانیها در سیستم عامل کروم از اندروید هدیه گرفته شده. جست و جو گر اصلی اندروید، کرومه. سیستم عامل کروم می تونه نرم افزارای اندروید رو اجرا کنه. مرورگر کروم در اندروید L به شما این اجازه رو میده که صفحه های جور واجور اینترنت رو به عنوان نرم افزارایی جدا باز کنین.

سیستم عامل کروم واسه لپ تاپا و دسکتاپا طراحی شده، اندروید هم روی موبایلا و تبلتا قرار داره. اما نه فقط نرم افزارا، که سخت افزارا هم در حال ترکیب هستن. دستگاه های هیبریدی، لپ تاپایی که اندروید رو اجرا می کنن، پردازندهای ۶۴ بیتی براساس ARM همه و همه خبر از ترکیب گجتای همراه و کامپیوترای ساکن میدن.

البته گوگل در بخش سیستم عاملا هم در حال آزمایشه. این شرکت دوست داره ببینه چه قدر میشه سیستم عاملا رو دست کاری کرد. در حالی که اندروید یه سیستم عامل متن بازه، Chrome OS اجازه هیچ گونه دست کاری رو به شما نمی ده. این مسئله باعث شده تا آپدیتای سیستم عامل براساس موبایل هر چند زود به زود آماده می شن، اما ماه ها طول بکشه تا به دست مصرف کنندگان برسه. در بعضی مواقع- که کم هم نیستن- مصرف کنندگان هیچ وقت آپدیتا رو دریافت نمی کنن. در طرف مقابل سیستم عامل کروم قرار داره که به دلیل اتحاد و تغییر ناپذیری بروزرسانی هاش از همون روز اول روی همه ابزارا قابل دریافت هستش.

گوگل از تجربه ای که با اندروید و Chrome OS داشت درس خوبی گرفته. این درس در ابزارایی مثل Android Wear، Auto و Android TV مشاهده می شه. کاربران در این ابزارای براساس موارد یاد شده حتی نمی تونن به تغییر تم و پوسته بپردازند، اما عوضش همیشه سیستم دلیلی به روز دارن.

نظر شما چیه؟ سیاست گوگل رو پسند می کردین؟ بهتر نیس اندروید هم یه نسخه محدود اما همیشه به روز داشته باشه؟

برچسب ها :

ناموجود