استفاده از پرینت سه‌ بعدی برای بازسازی آثار تاریخی

به کار گیری فناوری پرینت سه بعدی واسه بازسازی و تعمیر آثار تاریخی می تونه به کاهش هزینه ها و تسریع روند بازسازی کمک کنه.

فیل استینسون یکی از استادان دانشگاه کانزاس دو سال از عمر خود رو صرف تلاش واسه بازسازی یه سازه باستانی رومی در غرب ترکیه کرده و واسه این کار از یه وسیله بسیار پیشرفته و مدرن یعنی پرینتر سه بعدی کمک میگیره.

فیل استینسون، استادیار باستان شناسی، مدلای پرینت شده سه بعدی از سنگای مرمر رو کنار همدیگه قرار میده. هدف اون تطبیق این سنگا با نمونه ساخت اصلی پروپیلون در ۲۰ سال قبل از میلاده.

پروپیلون، دروازه ورودی و خروجی معبدی به نام سباستین (به معنی معبدی واسه امپراطورهای رومی) است.

استینسون به جای به کار گیری بلوکای مرمری حجیم، با یه پرینتر سه بعدی به نام CR 105 3D قطعات کوچیک پلاستیکی رو می سازه که تموم جزئیات دقیق برآمدگیا و شکافای بلوک سنگی رو دارن.

نرم افزار Agisoft Photoscan Pro واسه ساخت یه مدل سه بعدی واقعی، با بررسی عکسای جور واجور بلوکا از زاویه های جور واجور پرینتر رو هدایت می کنه.

پروپیلونفیل استینسون، استادیار باستان شناسی، در تلاشه طبقه فوقانی این سازه باستانی رومی معروف به پروپیلون رو در غرب ترکیه بازسازی کنه (پروپیلون در یونان باستان به معنی دروازه س).

پروپیلون بیست سال قبل از میلاد ساخته شده و دروازه ورودی، خروجی معبد سباستین در آفرودیسیاس بوده.

به گفته استینسون: انجام این کار به صرفه جویی در زمان مخصوصا در جابه جایی بلوکا با یه جرثقیل کمک می کنه. من مطمئن نیستم چیجوری می تونیم از جرثقیل استفاده کنیم، چون ممکنه سکوی بتنی نتونه این وزن رو تحمل کنه.

استینسون از یاسمین ال جایوسی، دانشجوی کارشناسی رشته معماری در بریتانیا واسه رفع مشکلات دسترسی به زمین در ترکیه و مشکلات قانون گذاری و همین طور هزینه جابه جایی بلوکای مرمرین استفاده کرد تا در روند پرینت و عکس ورداری شامل جمع آوری داده ها و تصاویر مربوط به زمین از راه دوربینای دستی و پهبادها به اون کمک کنه و در مرحله بعد اونا رو در لاورنس پرینت کنه.

مشکلات

تصویربرداریفیل استینسون، استادیار باستان شناسی و یاسمین ال جایوسی، دانشجوی فارغ التحصیل معماری بریتانیا در حال کار روی پروپیلون واقع در ترکیه، جولای ۲۰۱۷. ای جایوسی در تلاش واسه بازسازی این سازه باستانی در پردازش پرینت سه بعدی و تصویربرداری به استینسون کمک می کنه.

دانشجو

به گفته ال جایوسی: این کار دقیقا مثل معماری برعکس بود. به جای ساخت یا طراحی یه سازه، از سرنخا واسه درک ساختار اصلی و طراحی این سازه در اون زمان استفاده کردیم تا بتونیم سازه فیزیکی رو براساس سازه تاریخی احیا کنیم.

پروژه پروپیلون استینسون بخشی از یه جستجو بزرگ تر در منطقه آفرودیسیاس و نتیجه همکاری بین وزارت فرهنگ و جهانگردی جمهوری ترکیه دانشگاه نیویورک و دانشگاه آکسفورد در بریتانیا هستش. مدت زمان این پروژه همکاری پنج ساله.

جمعیت تقریبی شهر باستانی آفرودیسیاس در یونان باستان ۱۰ هزار نفر بوده اما این شهر بیشتر به خاطر طراحی معماری شهری، بناهای یادبود و مجسمه های مرمری معروفه.

دروازه پروپیلون (که استینسون در حال بازسازی و بررسی اون هستش) به یه محوطه بزرگ تر معبد راه پیدا می کنه که وقف خدای آفرودیت و بعد وقف امپراطورهای ژولیو کلاودی قرن اول میلادی شد.

به گفته استینسون: دووم ساختمون و معماری این بنا از مجسمه های اون بیشتره. به نظر می رسه مجسمه ها در اوایل دوره مسیحیت از ساختمون حذف شدن و خود ساختمون طولانی تر دووم آورده.

مسیحیت

مدلسازیفیل استینسون با به کار گیری یه پرینتر سه بعدی با مدلایی در اندازه ۱:۲۰ نسبت به مجسمه های سنگی تالار وسکو کار می کنه. روند مدل سازی در زمان و هزینه جابه جایی فیزیکی بلوکای مرمری به محل کار کمک می کنه.

معبد پس از مرگ اولین امپراطور رومی، آگوستوس در ۱۴ میلادی ساخته شده. به گفته استینسون، شهر آفرودیسیاس رابطه خاصی با آگوستوس و ژولیوس سزار داره. اونا به دلیل معبد خود در آفرودیت این شهر رو دوست داشتن.

خاندان سزار مدعی رابطه الهی با آفرودیت بودن. در طول دوره رومی، آفرودیسیاس پس از دریافت اختیارات مشخص مثل کاهش مالیات و منابع بیشتر واسه زیباسازی شهر به مرکز شهر تبدیل شد.

شاید ساکنین شهر، محوطه معبد سباستین رو در دوره نامشخصی پس از مرگ آگوستوس ساخته ان یعنی وقتی که مشخص نبود جانشین اون، تیبریوس امتیازات این شهر رو تمدید کنه.

به گفته استینسون: ساختمون این دروازه که در حال بررسی اون هستم، یه گالری از مجسمه های خاندان سلطنتی اون دوران بوده.

در مرحله بعد استینسون و همکاران چگونگی قرار گرفتن و تطبیق معماری دروازه با داربستای فلزی رو محاسبه کردن که سازندگان اصلی به کار می بردن.

استینسون در دفتر خود واقع در لاورنس بخشای کوچیک پرینت شده سه بعدی رو مثل یه پازل جابه جا کرد تا به نتیجه اصلی برسه و استینسون از دفتر خود در لاورنس بخشای کوچیک پرینت سه بعدی رو مثل یه پازل دست کاری کرد تا به کارکرد اونا پی ببره، این مدل سازی به شروع کار اصلی اون کمک کرد.

به گفته استینسون، به این صورت میشه ساختار اصلی رو به شکلی نشون داد که به صورت فیزیکی ممکن نیس. دسترسی به پرینتر سه بعدی و نرم افزار واسه تصویربرداری هوایی و بازسازی بخشای باستانی می تونه یه عامل تأثیرگذار در تحقیق ساختمونا باستانی و تاریخ باشه.

اون میگه:باستان شناسا از فناوری مدل سازی کاراکتر هالیوود واسه این کار استفاده می کنن. فرقش اینه که این فناوری واسه مدل سازی مصنوعی معماری به کار میره.

هالیوود

منبع: zoomit.ir

About the author