تأثیر قوّه قاهره بر مسؤولیّت در قلمرو حمل ونقل دریایی- قسمت ۱۴- قسمت 2

  • . ۱٫ The carrier shall during the period of its responsibility as defined in article 12, and subject to article 26, properly and carefully receive, load, handle, stow, carry, keep, care for, unload and deliver the goods. ↑

 

  • . همان، ص۱۵۴٫ ↑

 

  • . هاردی ایوامی، ۱۳۸۴، حقوق دریایی، حقوق حمل و نقل دریایی کالا، ترجمه منصور پورنوری، تهران، انتشارات مهد حقوق، چاپ دوّم، ص۳۶٫ ↑

 

  • . محمّد دمرچلی، پیشین، ص۱۵۶٫ ↑

 

  • . همان، ص ۵٫ ↑

 

  • . ۱٫ Neither the carrier nor the ship shall be liable for loss or damage arising or resulting from unseaworthiness unless caused by want of due diligence on the part of the carrier to make the ship seaworthy, and to secure that the ship is properly manned, equipped and supplied, and to make the holds, refrigerating and cool chambers and all other parts of the ship in which goods are carried fit and safe for their reception, carriage and preservation in accordance with the provisions of paragraph 1 of Article III. Whenever loss or damage has resulted from unseaworthiness the burden of proving the exercise of due diligence shall be on the carrier or other person claiming exemption under this article. ↑

 

  • . ناصر کاتوزیان، قواعد عمومی قرارداد ها، ج ۴، پیشین، ص ۱۷۴٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۷۵٫ ↑

 

  • . محمّدعلی اعلایی فرد، پیشین، ص ۱۶۵٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۶۵٫ ↑

 

  • . مرتضی نجفی اسفاد، پیشین، ص ۱۳۳٫ ↑

 

  • . Francesco Berlingieri,op.cit, p.9. ↑

 

  • . Rene Rodier, 1978, La responsabilite du transporteur maritime suivant les regles de Hamburg 1978, Paris, D.M.F, p.455. ↑

 

  • . William Tetley, 2001, the cause of loss or damage, Etudes de Droit Maritime à l’aube du XXIe siècle – Mélanges offerts à Pierre Bonassies, Paris, Editions Moreux, at pp. 357-371. Available at http://www.mcgill.ca/maritimelaw/maritime-admiralty/cause/ ↑

 

  • سیّد علیرضا هاشمیزاده، ۱۳۷۸، مبنای مسؤولیّت متصدّی حمل کالا؛ مقرّرات لاهه، مقرّرات هامبورگ و حقوق اسلامی، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امّام صادق(ع)، شماره۹، ص۱۶۵٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۶۷٫ ↑

 

  • . Martine Remond Gouilloud, op.cit, p330. ↑

 

  • . R.Rodiere, 1968, Traite general de droit maritime, T.11, Paris, Dalloz, p.409. ↑

 

  • . Ibid, p.410. ↑

 

  • . محمّد دمرچیلی، پیشین، ص۹۵٫ ↑

 

  • . «کشتی و متصدی باربری هیچکدام مسؤول فقدان یا خسارت ناشی از عدم قابلیّت دریانوردی نخواهد بود مگر آنکه از طرف آنها در آماده نمودن‌کشتی برای دریانوردی و تأمین احتیاجات آن از نظر کارکنان و تجهیزات و تدارکات کافی و مناسب کردن انبارها و سردخانه‌ها و کلیه قسمتهای دیگر‌کشتی که کالا در آن حمل می‌شود و همچنین مواظبت حمل طبق بند یک ماده ۵۴ سعی و اهتمام کافی مبذول نشده باشند. هرگاه فقدان و یا خسارت وارده در نتیجه عدم قابلیت دریانوردی باشد متصدّی باربری و یا اشخاص دیگری که به استناد این مادّه ادعای معافیّت از‌مسؤولیت می‌نمایند ملزمند که اعمال سعی و مراقبت را از ناحیه خود ثابت کنند». ↑

 

  • . بند اوّل پاراگراف پنجم کنوانسیون روتردام. ↑

 

  • . ۱٫The carrier is liable for loss resulting from loss of or damage to the goods, as well as from delay in delivery, if the occurrence which caused the loss, damage or delay took place while the goods were in his charge as defined in article 4, unless the carrier proves that he, his servants or agents took all measures that could reasonably be required to avoid the occurrence and its consequences. ↑
برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

 

برچسب ها :

ناموجود