تب ماشین‌بازی در خیابانهای تهران + عکس

تب ماشین بازی و اسپرت کردن خودروها روز به روز در حال افزایش یافتنه. تبی که درجه ان به حالت بد خیم رسیده و حتی بعضی جوانان حقوق خود رو خرج ماشین و سیستمای جانبی اون می کنن. دیگه خبری از پیکان سوسکی در خیابونا نیس و جوانان به خودروهای کمتر از سوناتا و B.M.W راضی نمی شن.

اوایل دهه ۷۰ خیابونا بازم جولانگاه پیکانای سوسکی و جوانان بود. خودروهایی که با ارتفاع زدن به کف خیابون می چسبیدن یا با قالپاقای بنزی و پنج پر چرخشی به عروس خیابون و آهوی بیان تبدیل شده بودن. کم کم در اواسط دهه سر و کله خودروهای خارجی مانند هوندا آکورد، میتسوبیشی گالانت و دوو پیدا شد تا خیابونای شمال شهر به تصرف این خودروها در بیاد. کم کم و با گذشت زمان پژو ۴۰۵ هم به بازار اومد تا دیگه کمتر کسی به سمت پیکان سوسکی و جوانان بره. خودروهایی که از سال ۴۶ تا اون روزا تموم عشق جوانان این سرزمین بودن. خودروهایی که بعضی وقتا موتور اونا تقویت شده بود و بعضی هم با تزئین پیکان اونو خودرویی لوکس کرده بودن.

ماشینایی که اسپرت شدن

همزمان با اواخر دهه ۷۰ و شروع دهه ۸۰ خودروهای خارجی راهی بازار ایران شدن تا جوونایی که تشنه ماشین بازی بودن رو سیراب کنن. ورود نوعای جورواجور پژو، بنز،بی. ام. دبیلو، خودروهای کره ای هیوندا و ژاپنی باعث شد تا دیدن جوانایی که هر روز یه مدل خودرو سوار می شن واسه هر شهروندی عادی شه. دیگه دیدن بنزهای ۲۴۰ مدیریتی در کنار بی. ام. دبلیو ۳۱۵،۵۲۵ یا بنزهای کلاس CوE عادی شده بود و هیچ هیجانی نداشت.

با ورود خودرویی مثل اسپورتیج، شکلای جور واجور هیوندا مانند سانتافه و ix55 ، جنسیس، شکلای جور واجور نیسان مانند مورانو و خودروهای دیگه تهران هم به شهری واسه جوانان خودرو باز و عشق ماشین تبدیل شد. دیگه در مغازه های اسپرت کار خبری از پیکان و هوندا و پژو نبود و این اماکن به پاتوق جوانان دارای خودروهای چند ده میلیونی و صدها میلیونی تبدیل شد. آدمایی که واسه اسپرت کردن خودروی خود حاضرن تا ۱۰ میلیون هم هزینه کنن تا در خیابونا که جولانگاه خودروهای چند صد میلیونی هستن به چشم بیان.

کروک و کوپه در پایتخت

شاید اولین باری که شهروندان یه خودروی کوپه ( دو در) یا کروک( بدون سقف) رو می دیدن باور نمی کردن که این خودروها پلاک شه. کوپه جنسیس،هیوندا کوپه، بعضی مدلای فراری و لکسوس خودروهای کوپه ای بودن که وارد ایران شدن. البته قبل از اونم بنز و بی.ام. دبیلیو شکلای جور واجور خودروهای سان روف و کروک رو به باز ارائه کردن. خودروهایی که در سطح شهر تردد می کردن و چشم هر رهگذری به اونا خیره می شد.

هیولاها در راه ایران

گذشت زمان و راحت تر شدن واردات خودرو باعث شد تا جوانان و افراد ماشین باز خیلی راحت بتونن خودروهای شاسی بلند رو وارد کشور کنن. خودروهایی که شاید تا اون زمان فقط عکس اونا رو در مجله ماشین یا تبلیغات تعویض روغنیا می دیدیم. شکلای جور واجور خودروهای شاسی بلند تویوتا، هیوندا و کیا که جوانان مشتریایی پرو پا قرض اونا بودن وبرای اسپرت کردن اون چند ده میلیون خرج می کردن. البته بعضی خودروسازان خارجی هم که شرایط بازار ایران مناسب می دیدن دست بکار شدن تا هیولاهایی مانند هامر، لامبورگینی،فورد موستانگ، مازراتی، آستون مارتین وینتیج ، پورشه، فراری،آئودی، بنتلی و کانتیننتال خودروهایی باشن که به صورت موقت و دائم وارد کشور شده تا جوانان عشق خودرو و سرعت پا در رکاب اونا در خیابونا ویراژ بدن.

 چند صد میلیونی ها

البته تنها جوانان بودن که واسه دیده شدن خواهان این خودروها بودن. آدمایی که پاتوق اونا یا خیابون ایران زمینه یا در جردن با خودروهای خود مشغول بالا پائین کردن خیابون هستن. جوونایی که به قول خودشون با دور دور کردن در خیابونا جلب توجه می کنن و توجه می خرن. در این دو خیابون و البته چند پاتوق دیگه مانند انتهای اتوبان همت که محل کورس و دریفت ماشین بازان جوانانه میتونی علاوه بر خودروهای معمولی مانند سوناتا، بنز و شکلای جور واجور تویوتا مثل پرادو، خودروهایی مانند فورد موستانگ ۷۰۰ میلیونی، لامبورگینی یه میلیاردی و شکلای جور واجور فراری و مازراتی با پلاک گذر موقت رو ببینی، جوونایی که واسه عشق بازی با خودروهای خود در خیابونای تهران حاضرن واسه داشتن ۶ ماهه خودرویی مانند فورد ۷۰۰ میلیون هزینه کنن.
 

سورنا پاتوق اسپرت بازه ها

از هرکسی سوال کنی خیابون سورنا رو بلده و می دونه این خیابون بورس اسپرت کاران و جوانان ماشین بازه. سرتاسر این خیابون پر از مغازه های نصب سیستم صوتی، اسپرت خودرو و لوازم اضافیه. روبروی هر مغازه پره از خودروهایی که جوانان واسه اسپرت کردن میارن. مدیر اسپرت فشن ۵۵ در مورد اسپرت کردن خودروها و نصب سیستم صوتی میگه: ۹۵ درصد مشتریان ما جوانان و ثابت هستن. کارما اسپرت کردن خودروهای هیوندا،بی. ام. دبلیو، اجناس کیا و پورشه س. با اینکه این خودروها هنگام تولید با بیشترین حد طراحی جوون پسند و اسپرت طراحی می شن اما بازم لوازم اضافی و سیستم میخوان. سیستمایی که گاه تا ۱۰ میلیون هم هزینه داره.به گفته اون این پولا واسه جوونایی که خودروهای چند صد میلیونی سوار می شن پولی نیس.

مهدیار صاحب خودروی بی. ام. دبلیو X6  که واسه دودی کردن شیشه و نصب سیستم صوتی قوی تر، خودرویش رو به یکی از اسپرت کاران خیابون سورنا آورده میگه: همه چیز این ماشین ۴۰۰ میلیونی خوبه اما از سیستم صوتی اش راضی نیستم. ۵ میلیون پول داده ام تا خودروام رو پر از ساب،چنجر، باند، ضبط دی ایشون دی فول کنم. قدرت ضبط باید اینقدر زیاد باشه که خیابون رو به لرزه در آورد.

البته صاحب فروشگاه با قطع کردن حرفای مهدیار میگه: همیشه جوانان پولدار واسه اسپرت کردن ،جوانان دارای خودروهای پرشیا و ۲۰۶ هم واسه اسپرت کردن خودرو چند صد هزار تا سه میلیون هزینه می کنن.

دریفت بازان کجا می رن؟

شاید افراد با شنیدن نام خودروهای چند صد میلیونی به فکر اتو زدن این افراد یا دور دور کردن در خیابونا واسه تفریح افتاده و فکر کنن جوانان ماشین باز فقط واسه جلب توجه این کار رو می کنن. اما اگه عصر جمعه سری به انتهای اتوبان همت بزنین خودروهای گرون رو اونجا می بینین که در حال دریفت هستن. هر خودرویی از بی.ام.دبلیو، لکسوس و جنسیس کوپه  تا پراید و پژو ال ۹۰پیدا می شه اما معمولا پژو ۴۰۵ برنده مسابقه دریفت و کشیدن دستی خودرو واسه چند دور چرخش خودرو به دور خوده. البته احتمال واژگونی خودرو هم هست.

مسابقات ریس ۱۰ شب اتوبان نیایش

با اینکه رئیس پلیس راهور تهران عقیده داره که خودروهای گرون دیگه در اتوبانا کورس شبونه نمی ذارن اما هر راننده و رهگذری ساعت ۱۰ شب به بعد در بعضی اتوبانا مثل نیایش،همت و یادگار امام تردد کنه خودروهای گرون جوانان رو می بینه که با خاموشی و غفلت دوربینای ثبت سرعت پلیس، خط سرعت رو شکسته و با ۱۴۰ تا ۱۸۰ کیلومتر سرعت با لایی کشی و دادن دنده برعکس مرز اتوبانا رو در نوردیده و به خالی کردن انرژی می پردازن. البته هستن جوانان دیگری که با لکسوس و جنسیس و پورشه در گوشه ای از شهر مشغول دور دور کردن واسه جلب توجه هستن. جوونایی که کل پول تو جیبی خود رو خرج خودرو می کنن.

صادق یکی از جوانانیه که به دلیل داشتن سگ و آلودگی صوتی باید یه هفته ای خودروی هیوندا سوناتا خود رو در پارکینگ پلیس بخوابونه. اون که از این کارش پیشمون نیس میگه: ۸۰ میلیون پول نداده ام که آهسته بروم. این مشکل شهرداری و پلیسه که خیابون استاندارد نداریم. من هزینه نگهداری هرماه ماشینم ۴ میلیون تومنه. رینگای زیر ماشین بیشتر از یه پراید می ارزه. پول داده ام که ماشین بازی کنم. من ۷۰ درصد حقوقم رو در ماه خرج ماشین بازی می کنم چون باید همیشه در چشم باشم و مردم منو با دست نشون بدن.

ارتفاع زدن به اندازه دو حبه قند !

تیونینگ واسه خیلی از ماشین بازه ها واژه ای آشنا هستش. اونایی که تغییرات اساسی در بدنه و موتور خودرو ایجاد می کنن. بعضیا از ماشین بازه ها موتور خودرورا تقویت کرده و با دستکاری محفظه و دریچه سوخت تلاش در شتاب دهی بیشتر می کنن. اما خیلی از جوانان که هنوزم عاشق پیکان سوسکی هستن یا ماشینای چند صد میلیونی سوار می شن اولین اقدامشان واسه اسپرت کردن ارتفاع زدنه. اونا با دست بردن در کمک فنرها ارتفاع خودرورا تا حد ممکن پایین میارن. البته در مواردی ارتفاع خودرو تا زمین به اندازه دو حبه قنده. این افراد فکر می کنن واسه تفریح و اسپرت کردن دست به ارتفاع زدن می کنن.

البته با وجود خودروهای چند صد میلیونی، حرکات نمایشی، دور دور کردن جوانان در خیابونا و هزینه های میلیونی واسه خودروها، تب ماشین بازی جوانان به این آسونی فروکش نمی کنه و این کار نیاز به فرهنگسازی داره. هرچند که  ریشه های تربیتی و رفاه زدگی خونواده ها نقش به سزایی در رونق گرفتن اینجور تفریحاتی در بین بعضی جوانان داشته.

 

 

مجید غمخوار

خبرگزاری مهر

About the author