تحقیق درباره غم و اندوه و شادی

تحقیق درباره غم و شادی

چند سال پیش، گروهی از کارشناسان مغز و اعصاب در حالی که داشتن واسه درمان مریضی پارکینسون دستگاه تحریک کننده ای رو در عمق مغز یه مریض کار می گذاشتن، واسه اولین بار پدیده عجیبی رو دیدن که معانی بسیار مهمی در رابطه با شناخت چگونگی کارکرد سیستم عصبی داشت.

در بین جابجایی، الکترود مربوطه در جایی که نمی باید، قرار گرفت و یهو مریض بی اختیار شروع به خندیدن کرد، این در حالی بود که به طور کامل حواس جمع بود و دور و بری ها خود رو می شناخت. از اون پرسیدن به چه دلیل می خندی؟ و اون جواب داد: «مشخصه، چون همتون و این اتاق خنده دار هستین؛ مثلا همین پیراهن تن شما یا کلاه اون دیگری! چیجوری می شه نخندید؟» بعد از جابجایی کم سر الکترود و روشن کردن دستگاه، همون مریض در همون هوشیاری کامل شروع به گریه کرد. وقتی دوباره دلیل رو پرسیدن، گفت: « این اتاق خیلی ناراحت کننده س! وضعیت غم انگیزیه.»

البته هممون می دانیم که بعضی آدم ها بعضی روزا کج خلقند و بعضی دنبال بهونه ای هستن که عصبانیت خود رو خالی کنن. خیلی از ما خیلی وقت ها اضطراب داریم اما نمی دانیم به چه دلیل؟

با همه این دونسته های شاید ناخودآگاه، بازم این مشاهده یه مشاهده تاریخیه و واسه اولین بار به روش ای علمی ثابت می کنه که اول اینکه feeling (با هر معنایی که ترجمه کنین) به معنی چیزی که احساس می کنیم، با emotion به معنی چیزی که از ما هنگام درک اون احساس بروز می کنه، فرق داره.

دوم اینکه این emotionه که بر feeling تقدم داره و نه برعکس؛ یعنی ما اول ناراحتی رو بروز می بدیم و آثار جسمی اون در ما بروز می کنه و پس از اون هستش که ناراحتی و دلیل اون رو می فهمیم پس مثل مورد مریضی که به دلیل تحریک بخشی از مغز دچار حالت های شادی یا اندوه می شد، خیلی از ما ممکنه اندازه و شدت اضطراب، خشم و اندوهمان متناسب با اون علتی که براش فرض کرده ایم، نباشه.

فعال شدن بخشی از مغز که باعث بروز مجموعه فعل و انفعالات یادشده می شه، فقط به عامل خارجی رابطه نداره، سطح تحریک پذیری اون بخش و عوامل قبلی تحریک کننده هم در شدت این emotion نقش دارن!

شاید علم اعصاب و مشاهده ای که یاد شد، باعث شه چیزی که رو که ناخودآگاه عامل ناراحتی خود فرض می کنیم، خیلی هم جدی نگیریم. شاید باعث شه هنگام خشم و عصبانیت کمی صبر کنیم تا نوک الکترود جابجا و دستگاه محرک خاموش شه. اون وقت شاید بتونیم موضوع رو با عقل و منطق و البته آرامش سبک سنگین کنیم.

علم اعصاب هم در آخرین تحلیل طرف عقل و آرامش رو می گیرد، نه هیجان و احساس.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

هفته نامه سلامت

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *