تربیت فرزندان به عهده کیست؟ پدر یا مادر؟

والدین، هر دو، در تربیت، آموزش و رشد بچه خود سهم دارن. البته هر خونواده ای، بسته به مجموعه شرایطی که داره، می تونه تعریف متفاوتی از تقسیم وظایف والدین درون خود داشته باشه و قوانین خاص خود رو در این مورد استفاده کنه.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ واقعا، یه فرمول مشخص و مرز از پیش تعیین شده واسه تقسیم وظایف والدین وجود نداره.

تربیت بچه بردوش کیست

تغییر سبک زندگی، نیازای تازه، الگوهای تازه

در گذشته، تعریف های ساده تر و مشخص تری واسه محدوده ی اختیارات زن و مرد در زندگی خانوادگی وجود داشت. بیشتر، امور مربوط به بیرون از خونه و مسائل مالی به پدر خونواده واگذار می شد و امور مربوط به درون خونه، بچه ها و روابط خانوادگی هم مربوط به مادر خونواده بود. زنان، سهم بیشتر وقت خود رو در خونه و با فرزندان می گذراندند و مردان، بیشتر اوقات در خونه نبودن یا خود رو درگیر مسائل درون خونه نمی کردن.

اما این الگو، امروزه دیگه جوابگو نیس. خیلی از زنان به درس یا کار مشغول هستن و زمان زیادی رو بیرون از خونه می گذرونن. خیلی از مردان هم، دوست دارن سهم بیشتری در امور خونه و به طور خاص تربیت فرزندان داشته باشن.

تحقیقات علمی هم روز به روز، بر سهم هر دو والد در تربیت، رشد و سلامت فرزندان تاکید دارن و از والدین می خواهند هر دو، در این مشارکت داشته باشن. طبیعیه که واسه والدینی که خود در خونواده های دارای سبک قدیمی تر بزرگ شده ان، پیدا کردن تعادلی مناسب در این راه، د شوار باشه.

الگوهای قدیمی بازم تاثیردارن

یکی از دلایل پریشونی و گیجی خونواده ها، بلاتکلیفی در چیزی که می خواهنده. مثلاً مادران، در موقعیتی، مطرح می کنن پدر باید بعضی مسئولیت ها رو برعهده بگیره، چون خسته هستن و از عهده همه ی امور برنمی آیند. اما در مواردی که با نظر پدر موافق نیستن، به الگوی قدیمی برمی گردند و شاکی می شن به چه دلیل اصلاً پدر باید در امور ریز خونه دخالت کنه.

پدران هم، وقتی احساس می کنن نظرشون ندیده گرفته شده، معترض می شن که به چه دلیل اون ها در کار پرورش بچه سهم کافی ندارن و وقتی که خسته می شن یا از عهده ی کاری در مورد بچه خود، اون طور که دوست دارن برنمی آیند، مدعی می شن اصلاً بعضی کارها به اون ها ارتباطی نداره و به الگوی قدیمی برمی گردند.

الگویی که در اون بزرگ شده اید و از راه های جورواجور مانند رسانه ها در شما شکل گرفته،دست کم تا حدی روی شما مؤثر هستش. بهترین راه اینه که وجود این الگو تو ذهن خود رو قبول کنین و به جای رد و ندیده گرفتن، اون رو بشناسین و کشف کنین در چه زمان هایی و به چه صورتی بیشتر روی شما اثر میذاره.

وقتی بدونین کدوم بخش از الگوهایی که شاید الان با اون ها موافق نباشین، روی شما بیشتر اثر می گذارد، می تونید موقعیت هایی رو در زندگی خود پیش بینی کنین، که دست به دامن این الگوها شید و از این روش، رفتار بهتری رو در پیش بگیرین.

یادتون نره الگوهای قدیمی تر، به طور کاملً بد و ناجور نیستن. در خیلی از خونواده ها، هنوز بخش های خیلی از زندگی به سبک والدین شون هست و مشکلی هم دیده نمی شه. مهم اینه که شما الگوی متناسب با سبک زندگی خود رو پیدا کنین.

قیمت نسبت به چیزی که انجام می بدید

تلاش کنین نسبت به رفتار خود بدونین و ببینین رفتارتون در موقعیت های جور واجور دقیقاً بر چه اساسیه. فقط یاد گرفته اید این طور باید رفتار کرد؟ یا فکر کرده اید و این روش رو انتخاب کرده اید؟ یا در حال سبک سنگین کردن این رفتار هستین تا الگوی مناسب خود رو پیدا کنین؟

مشورت گرفتن آری، مقایسه و تقلید نه

با آشنایان و دوستای خود مشورت کنین. صحبت با اون ها در ان زمینه، می تونه به آگاهی شما کمک کنه. البته از مقایسه دوری کنین و تلاش نکنین الگویی دقیقاً مانند اون ها داشته باشین.

ضرورت هماهنگی

نداشتن هماهنگی، علاوه بر این که باعث دعوا و در نتیجه احساس ناامنی در بچه شما می شه، باعث می شه اون دقیقاً نیاموزد چه رفتاری باید داشته باشه، قوانین خونه چه هستن و این که از اون چه انتظاری می رود.

پس، اختلاف نظرهای تون رو در نبود بچتون مطرح کنین و به توافقی برسین، بعد اون رو به بچه خود اعلام کنین. به اون نشون ندین همدیگه رو قبول ندارین یا به حرف دیگری اهمیتی نمی بدید.

نیازها

از مواردی که به عنوان راهنما در تقسیم وظایف می توان استفاده کرد، نوشتن لیستی از نیازای شخصی، خانوادگی و نیازای فرزندانه. همه ی ما، در هر جایگاهی که باشیم، در شبونه روز ۲۴ ساعت فرصت داریم. پس باید زمان خود رو بین این سه دسته نیاز در خونواده تقسیم کنیم.

  • هر کدوم (والدین)، یه کاغذ سفید وردارین و روی اون سه ستون بکشین. هر کدوم از سه نیاز عنوان شده رو بالای هر کدوم از سه ستون بنویسین.
  • تلاش کنین به خودتون زمان بدین و جدا جدا، ستون ها رو پر کنین. بهتره تا آخر نوشتن، لیست های تون رو باهم مقایسه نکنین و روی لیست های هم اثر نذارین .
  • وقتی رو واسه مقایسه مشخص کنین: مثلاً دو روز دیگه. در غیر این صورت، ممکنه هفته ها بگذره و لیست ها تموم نشده باشن.
  • وقتی زمان مقرر رسید، لیست ها رو کنار هم بذارین. در ستون نیازای خانوادگی و نیازای فرزندان، شباهت ها رو مشخص کنین. اینجا، توافقی دارین که ، در خیلی از موارد کمک کننده هستش. اختلاف نظرها بر سر چیه؟ در مورد آ ن ها باهم صحبت کنین و منظور خود رو توضیح بدید. بعضی وقتا با صحبت به این نتیجه می رسید که در واقع منظور هر دو یکیه، فقط متفاوت بیان شده ان.
  • مواردی هستن که در اون ها، اختلاف نظر جدیه. در این موارد باید صحبت کنین و به یه نتیجه ی واحد برسین. در مواردی شاید لازم باشه معامله کنین: شما یه مورد از لیست اون رو قبول کنین تا عوضش، اون هم یه مورد از لیست شما رو قبول کنه!
  • نگاهی به لیست نیازای شخصی بندازید. هر کدوم چه قدر از وقت خود رو صرف نیازای شخصی خود می کنین؟ تعادلی مشابه در تنظیم وقت و انرژی خود بین این ستون می ببینن؟ هر دو باید سهمی واسه نیازای خانوادگی، سهمی واسه بچه و سهمی هم واسه خود در نظر بگیرین.
  • می تونید نموداری دایره ای رسم کنین و ببینین هر کدوم از والدین، چقدر به نیازای خود، نیازای خونواده و نیازای بچه خود می تونه رسیدگی کنه. تلاش کنین نمودارهای تون دارای نسبت های مشابه باهم باشه. در این صورت، به احتمال زیاد همه راضی تر هستین.

پیش فرض تون، سهم برابر باشه

بهترین حالت اینه که در تقسیم وظایف مربوط به بچه، حق برابر بین والدین در نظر گرفته شه. حق برابر به این معنا نیس که در همه ی امور مثل هم رفتار کنین، بلکه برابر ها رو پیدا کنین و اون ها رو برابر هم قرار بدین. توانمندی ها و ضعف های دو طرف و هم علاقه ها رو در تقسیم کارا در نظر بگیرین.

ممکنه پدر حوصله یا توانایی بیشتری واسه کمک به درس ها داشته باشه و مادر، توانمندی بالاتری در آموزش اصول اخلاقی از راه داستان های قبل از خواب به کار بگیره.در تصمیم گیری های مهم، سهم دو طرف رو مساوی بدونین و بهترین رو واسه بچه خود در نظر بگیرین.

تحصیلات بیشتر، گذروندن زمان بیشتر با بچه، درآمد بالاتر یا دلسوزتر بودن دلایل خوبی واسه محروم دونستن همسرتون از حق نظر دادن و مشارکت داشتن، نیستن.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه سپیده دانایی

About the author