ترس های کودکان؛ نحوه برخورد با ترسهای رایج کودکان

childhood-fears,ترسای کودکان

اگه قرار باشه از دیدگاه خودمون به بعضی از مسائل کودکان نگاه کنیم درک مشکل خیلی سخت می شه چراکه کودکان دیدی به طور کاملً متفاوت دارن یکی از چیزای مهمی که باید از دید کودک مورد بررسی شه ترسای طبیعی اونه.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ اگه کمی به کودکی مون فکر کنیم، به یاد می بیاریم که در کودکی از خیلی از چیزها می ترسیدیم: تاریکی، دزد، لولو، غول و… . سایه برگ درخت هیولایی بود که می اومد ما رو بخوره. آری، هممون در کودکی از بعضی چیزها ترس و ترس داشته و حالا که بزرگ شده ایم، متوجه بی دلیل بودن این ترس ها هستیم.

کودکان بیشتر از چیزایی می ترسند که بزرگ ترها و والدین اون رو ترسناک نمی دانند. اما ترس در کودکان احساسی واقعیه و این تفکرات و احساسات اون هاست که موجب می شه بترسند. والدین باید متوجه باشن که ترس در کودکان احساسی واقعیه و ترسیدن جزئی از سلامت کودکه و حتی می تونه کمک کنه.

اگه ما ترس کودک رو واقعی بدونیم و قبول کنیم که ترس جزئی از زندگی اشه، از ترسیدن اون پریشون و عصبی نمی شیم و می تونیم در عکس العمل به ترس کودکمون برخوردی منطقی داشته باشیم و بهترین حامی و پشتیبان واسه رفع ترس اون باشیم.

اگه ترس روی روند رشد و فعالیت های روزانه کودک اثر بزاره و مدت زمان این احساس ترس طولانی شه، نیازمند توجه و شاید کمک گرفتن از یه متخصصه. ترس های حل نشده دوران کودکی می تونه در آینده مشکلاتی رو در مورد مقابله با استرس های زندگی بسازه و موجب مشکلات روحی و روانی در فرد شه.

پروفسور اولن دیک، روان شناس دانشگاه ویرجینیا، عقیده داره که دخالت زودتر از موعد متعارف در ترس های کودکان می تونه سلامت روانی کودک رو بهتر کنه.

تحقیقات نشون می دهد که از دید بالینی، ترس های قابل توجه ای که در ۵ درصد کودکان به وجود میاد، می تونه به مشکلات دیگه مثل اضطراب و افسردگی منجر شه.

در یکی از راه های درمانی، اول فهرستی از سلسله مراتب ترس کودک به کمک خود اون جفت و جور شده و با موافقت خودش اون رو به هر مرتبه برده و با موقعیت روبه رو می کنن و اتفاقاتی که در هر مرحله واسه کودک ممکنه اتفاق بیفته، با کمک خودش پیش بینی می کنن. از جمله روش های دیگه، به کار گیری فوت وفن نمونه سازیه.

اینطوری که اول فرد بزرگسال (درمان گر یا والدین) با موضوع ترس روبه رو می شه؛ بعد کودک به همراه ما و در آخر به تنهایی با اون موقعیت ترسناک مواجه می شه.

تاثیر درمان ترس البته به پیگیری والدین بستگی بسیاری داره. والدین باید کودک رو تشویق کنن تا مهارت های جدیدِ کسب شده در برخورد با موقعیت ترسناک رو به کار ببنده و اون رو همیشه تشویق کنن، تا با چیزی که می ترسیده روبه رو شه.

در روبرو شدن با ترس کودکان چه کار نکنیم؟

  • نسبت به ترس کودکمون بی اهمیت و بی توجه نباشیم.
  • کودک رو به دلیل ترسش تحقیر نکنیم.
  • از اون زیادتر از اندازه مراقبت نکنیم. به اون اجازه بدیم، خودش در مقابل چیزایی که از اون ها می ترسد، از خود مراقبت کنه.
  • اون رو به انجام کارایی که از اون ها می ترسد، مجبور نکنیم.
  • نسبت به ترس کودک زیادتر از اندازه توجه نشون ندیم همین امر موجب تشویق احساس ترس می شه.
  • اون رو به دوری کردن از چیزی که می ترسد، تشویق نکنیم.
  • طوری رفتار نکنیم که کودک احساس کنه ترسیدن اون رفتاری غلط و ابلهانه س.
  • به کار گیری جملاتی مانند: «تو دیگه بزرگ شدی» و «این بچه بازی ها رو کنار بگذار» و … به طور کاملً غلطه.

در روبرو شدن با ترس کودکمون چیکار بکنیم؟

  • درباره دلیل ترس با اون صحبت کنیم.
  • با اون همدردی کنیم و به اون امید و آرامش بدیم. مثلاً اگه کودک می ترسد به مدرسه بره، می تونیم به اون بگیم: می دانم که می ترسی و نگران هستی، ولی اونجا دوستان جدیدی پیدا می کنی و… .
  • ترس هایی که قبلاً داشته و از بین رفته رو به اون یادآوری کنیم.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه سپیده دانایی

About the author