پژوهش – 
نقش تقسیمات کشوری در توسعه سیاسی شهرستان لنگرود- قسمت ۱۶

لات لیل

(روابط عمومی ،عمران و برنامه ریزی فرمانداری شهرستان لنگرود ،۹۴)
نقشه شماره ۳-۲: نقشه شهرستان لنگرود به تفکیک بخش و دهستان ۱۳۷۵با مقیاس ۳۶۰۰۰۰/۱٫
معاونت برنامه ریزی استانداری گیلان دفتر آمار و اطلاعات گروه تهیه نقشه و GIS
نقشه شماره ۳-۳- نقشه شهرستان لنگرود به تفکیک بخش و دهستان ۱۳۸۵٫با مقیاس ۳۶۰۰۰۰/۱٫
معاونت برنامه ریزی استانداری گیلان دفتر آمار و اطلاعات گروه تهیه نقشه و GIS
۳-۲- بخش مرکزی شهرستان لنگرود
بخش مرکزی لنگرود در شرق گیلان و شمال شهرستان لنگرود بین عرضهای جغرافیایی۳۷ درجه و۹ دقیقه تا ۳۷ دجه و۱۹دقیقه شمالی و طولهای جغرافیایی ۵۰درجه و ۴ دقیقه تا ۵۰درجه و ۱۶ دقیقه شرقی قرار گرفته است.از نظر موقیعت جغرافیایی از شمال به بخش رودبنه لاهیجان و دریای خزر،از مشرق به دریایی خزر و دهستان چینی جان رودسر ،از جنوب به بخش کومله و اطاقور لنگرود و از مغرب به دهستان لیالستان و لیل لاهیجان محدود شده است .
این بخش از سه دهستان چاف و دیوشل و گل سفید تشکیل شده است و یک شهر به نام لنگرود که مرکز شهرستان لنگرود است تشکیل شده است .مساحت بخش مرکزی شهرستان لنگرود ۲/۱۵۸ کیلومتر مربع با ۴۷ آبادی مسکونی است . در این بخش ۲۶,۴۷۵خانوار با ۹۰,۷۲۹نفر جمعیت زندگی میکنند که از این تعداد ۷۶۰۰خانوار با ۲۵,۳۶۰نفر در نقاط روستایی و ۱۸,۸۷۵خانوار با ۶۵,۳۶۹ نفر در شهر لنگرود سکونت دارند. تراکم روستایی و ۱۸,۸۷۵ خانوار با ۶۵,۳۶۹نفر در شهر لنگرود سکونت دارند.تراکم نسبی جمعیت در این بخش ۵۷۳ نفر در کلیومترمربع است .
از نظر آب و هوا خیلی مرطوب خزری است و از نظر توپوگرافی در شرایط ساحلی ، جلگه ای و پای کوهی قرار دارد.قسمت پای کوهی آن در دهستان دیوشل واقع شده است که ارتفاع آن به ۲۰۰ متر می رسد.از نظر شرایط زمین شناسی ،شمال بخش از نهشته های ساحلی و دریایی وماسه بادی و نهشته های دلتایی تفکیک نشده عهد حاضر ساخته شده وقسمت دهستان دیوشل از نهشته های دریایی قدیمی پلیوستوسن تشکیل شده است .رودخانه لنگرود و شلمان از داخل این بخش عبور کرده و به دریای خزر می ریزند.(همان : ۱۸۳۳)
شهر لنگرود از لحاظ رتبه جمعیت سومین شهر استان بعد از رشت و بندر انزلی است. از نظر مساحت کل نیز این شهر با ۱۶۰۵ هکتار در ردیف چهارم استان قرار دارد.
۳-۲-۱-شکل گیری شهر لنگرود
نام لنگرود یا به قولی لنگابرودنخستین بار در سال ۵۱۲هجری قمری در منابع دیده می شود .این شهر همچون دیگر شهرهای گیلان در آن دوران از خانه های پراکنده بین شالیزارها،توتستانها ،بیشه زار ها و آبگیرها و نیز بازاری در میان آنها تشکیل می شود ( سر تیپ پور ،۱۳۷۰ : ۴۷۵)سید حسن کیا سعی بسیار کرد و استخر وسیعی در این قریه ایجاد نمود .زمینهای راه پشته با استفاده از آب استخر آباد شد و قریه توسعه و گسترش یافت .بدین ترتیب اندک اندک در ساحل شرق رود مقابل راه پشته بازاری شکل گرفت و هسته اولیه شهر لنگرود گذاشته شد .هسته اولیه شکل گیری شهر خانه های پراکنده در ساحل چپ رود لنگرود در محله راه پشته بود که بعدها بازار واقع در کنار راست رود آن را به خانه های واقع در دیگر محله های قدیمی مرتبط ساخت .بازار شهر لنگرود اگر چه از نظر بازرگانی بین المللی ،صادرات و واردات ،دارای فعالیت چمشگیری نبود اما نیاز مراکز جمعیتی و آبادیهای ناحیه رانکوه را تامین کرده است .شهر لنگرود از دیرباز مرکز ناحیه رانکوه و از شهرهای آباد شرق گیلان محسوب می شد.در چند دهه اخیر علل و عواملی موجبات رشد و ترقی این شهر را فراهم می ساختند که عبارتند از تبدیل آن به مرکز شهرستان در سال ۱۳۳۸ خورشیدی ،استقرار دستگاهها و سازمانها اداری و آموزشی و بهداشتی ،ایجاد تأسیسات شهری ،رواج سیاحت و استفاده از مسافران از ساحل چمخاله ،گسترش فعالیت کشاورزی و کشت برنج ،رونق بازار و بالاخره افزایش جمعیت و مهاجرت از روستاهای جلگه ای گیلان – مازندران ،که به صورت خیابان اصلی از میان شهر لنگرود عبور می کند همچنین احداث خط کنار گذر بسیار زیبا و خوش منظر به شکل بلوار در لبه جنوبی شهر سبب شده است تا توسعه فیزیکی لنگرود به صورت خطی و در جهت شرقی – جنوبی غربی صورت پذیرد.وجود رود لنگرود که به سمت شمال و شمال شرقی شهر روان است و به موزات آن جاده چمخاله که از مرکز شهر آغاز و به کنار دریا منتهی می شوند .بدین ترتیب باید گفت که توسعه فیزیکی شهر لنگرود ،در دو جهت شرق – جنوب غربی و شمالی انجام گرفته است.
توسعه های جدید سبب گردیده تا علاوه بر نوسازی برخی نقاط در بافتهای قدیمی ،محله های جدید نیز در شهر به وجود آیند . در ابتدا شهر از طرف لاهیجان ،یعنی سمت جنوب غربی ،محله تولازده قرار دارد که در میان بلواری احداث گردیده و جاده لاهیجان را به فلکه بزرگ ابتدای شهر ،که در گذشته به باغ هزار بوته معروف بودمتصل می کند . در کناره جنوبی خط کنار گذر شهر ،ناحیه ای به نام استخر سالکویه قرار دارد که در حال حاضر شالیزار است و منظره بسیار زیبایی از دشت پوشیده از شالی ولیلا کوه در افق ،چشم انداز آن را شکل می بخشد .در گوشه جنوبی شرقی شهر ،یعنی احداث جاده رودسر نیز فلکه ،بلوار و پارکی زیبا احداث شده که در محله کیاکلایه یا شاه کلایه قرار دارد . در این محله بقعه آقا سید محمد مشهور به سفید آستانه واقع است .توسعه های جدید در سمت شمالی شهر ،محله های چالکیاسر در کنار راست جاده چمخاله ،مامندان یا موبندان در کناره چپ جاده مذکور ،بازارده و شهدی آباد در دو طرف رود لنگرود را به وجود آورده است . بقعه آقا سید رضا و آقا سید جواد از فرزندان امام موسی کاظم (ع)به ترتیب در چالکیاسر و موبندان قرار دارند .صحرای سبزه میدان نیز با احداث خیابان اصلی تبدیل به محل استقرار موسسات و سازمانها و نیز برخی واحدهای مسکونی شده است .قسمتی از آن که در قدیم «خرس ور» نام داشت ؛ اینک نوسازی شده است .
تاریخ تأسیس شهرداری در شهر لنگرود سال ۱۳۰۱ خورشیدی می باشد[۱۶] تحولات میزان جمیعت این شهر از سال ۱۳۹۰-۱۳۳۵ به قرار زیر است [۱۷]
سال ۱۳۳۵ ۱۴,۵۸۰ نفر
سال ۱۳۴۵ ۲۰,۶۶۸ نفر
سال ۱۳۵۵ ۲۹,۲۱۲ نفر
سال ۱۳۶۵ ۴۵,۹۱۰ نفر
سال ۱۳۷۰ ۵۲,۵۱۸ نفر
سال ۱۳۷۵ ۵۶,۶۲۰ نفر
سال ۱۳۸۵ ۶۵,۳۶۹ نفر
سال ۱۳۹۰ ۹۲,۰۳۷نفر[۱۸]
۳-۲-۲-چاف و چمخاله
چاف و چمخاله یکی از شهرهای استان گیلان است که در بخش مرکزی شهرستان لنگرود واقع شده‌است.
این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ ایران ۱٬۸۱۴ نفر جمعیت و ۵۱۰ خانوار داشته است.
۳-۲-۳-تأسیس شهرداری چاف و چمخاله
در تاریخ ۱۳۸۸/۰۷/۱۲ با تصویب وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی و بنا به پیشنهاد وزارت کشور، روستای چاف پایین از توابع بخش مرکزی شهرستان لنگرود پس از ادغام با روستاهای پایین پاپگیاده، تپه، پلت گله، پیرپشته، تازه آباد چاف، چاف، چمخاله، حسین‌آباد چاف، رادارکومه، سلطان مرادی، کمال الدین پشته، گالش کلام و میان محله پاپکیاده از توابع همین دهستان در شهرستان لنگرود استان گیلان بعنوان شهرچاف و چمخاله شناخته شد.
ساختمان شهرداری این شهر در دهم بهمن ماه ۱۳۸۸، باحضور اولین شهردار این شهر محمد دانش شکیب افتتاح شد. نخستین بودجه این شهرداری تازه تاسیس به میزان ۱۰ میلیارد ریال به تصویب رسید.
سال ۱۳۸۵ ۱٬۸۱۴ نفر [۱۹]
از مهم ترین ویژگی‌های شهر توریستی چاف و چمخاله، استقرار بخش اعظم اراضی آن در کناره ساحل دریاست که بدان جلوه‌ای خاص و بدیع داده‌است. این شهر از دیر باز مورد استفاده و توجه گردشگران قرار داشته و بعد از شهرستان انزلی دومین قطب توریستی و ساحل فعال در خطه گیلان به شمار می‌رفته‌است. شغل اصلی مردم این شهر کشاورزی و صیادی می‌باشد و محصول کشاورزی این منطقه برنج و هندوانه‌است.
از دیگر مراکز سیاحتی این منطقه می‌توان تالاب زیبا با پرندگان گوناگون و سواحل آرام و بکرآن را نام برد.
۳-۲-۴-جاذبه‌های ساحلی چاف و چمخاله