دانسیته زبالههای عفونی بیمارستان فوق تخصصی تهران kg/m3 1000 و دانسیته زباله های شبه خانگی را kg/m3 180 برآورد کردند و همچنین بیان کردند که ۹۰ تا ۷۵ درصد از مواد زائد تولید شده در بیمارستان غیر عفونی، شبه خانگی و ۲۵تا ۱۰ درصد باقی مانده جزء زبالههای عفونی هستند. همچنین اشاره کرد که از مهمترین روش های کاهش تولید پسماند، ضرورت وجود الگوی صحیح در خریدها، انبارداری، توزیع و مصرف اقلام و تجهیزات و لوازم متناسب با رویکرد کاهش تولید پسماند و نیازهای بیمارستان بود. همچنین نشان داده شده که افزایش ۱۰ درصدی تعداد بیماران بستری، مقدار پسماندهای تولید شده را تا ۲۰ درصد کاهش داد با اجرای برنامههای ساده در بیمارستان، تولید پسماندها قابل کنترل و کاهش است وکاهش هزینههای مدیریت پسماندهای بیمارستانی و کاهش خطرات زیست محیطی آن نیز با شناسایی و اجرای روشهای اقتصادی و تکنیکی کاهش یا حذف تولید پسماند محقق میشود.
طبق تحقیقاتی که در استان مازندران انجام گرفت میزان زباله تولیدی در استان کمتر ازسایر بیمارستانها می باشد به راحتی می توان با ایجاد یک سیستم صحیح دفع زباله و اجرای دقیق آن و همچنین نظارت و کنترل اصولی برآن، از شیوع بیماری و ایجاد آلودگی در محیط جلوگیری نمود. نحوه جمع آوری زباله از بخشها و انتقال به جایگاه موقت در ۴۵ درصد از بیمارستانهای استان دستی بوده و مدت نگهداری زباله در جایگاه موقت در ۶۵ درصد از بیمارستانها کمتر از ۲۴ ساعت وحمل و نقل توسط شهرداری است(محسنی، ۱۳۸۸).
محب راد(۱۳۸۸) در مطالعهای در مورد بررسی وضعیت جمع آوری، نگهداری، حمل ونقل و دفع مواد زائد جامد در بیمارستانهای دولتی مشهد نشان داد که ۳۵۵/۶ تن زباله عفونی در روز تولید میگردد که میزان زباله عفونی به ازای هر تخت۳۱/ ۲ کیلو گرم به ازای هر نفر در روز میباشد همچنین در ۹۰ درصد موارد از وایتکس(هیپو کلریت سدیم ) جهت گندزدایی استفاده میگردد. ۴۰ درصد زباله را تلنبار و ۵۰ درصد دفن بهداشتی میکنند و در ۵۰ در صد موارد گربه در محل مشاهده میشود. ۵۰ در صد سطل پلاستیکی و ۵۰ در صد کسه وسطل پلاستیکی استفاده میکنند. در ۳۰ درصد موارد از اتوکلاو برای بی خطر سازی زباله های عفونی استفاده می شود.
رضایی(۱۳۸۸) دریک تحقیق روند مدیریت زبالههای بیمارستانی در سطح بیمارستانهای خصوصی شهر تهران به منظور ارزیابی محورهای تفکیک، جمع آوری، ذخیره سازی، دفع و حمل زائدات در این مراکز مورد مطالعه قرار داد که سرانه تولید زباله در واحدهای مورد بررسی به ازای هر تخت در روز ۳,۴۰۶ کیلوگرم برآورد شد. هیچ یک از واحدهای مورد مطالعه از فناوریهای بی خطر ساز استفاده نمیکردند و زباله های خود را بدون اعمال استانداردهای بهداشتی جهت جمع آوری و دفع به شهرداری تهران تحویل میدادند. روند مدیریت پسماندهای بیمارستانی در نمونههای مورد مطالعه در قلمرو داخل بیمارستان و در محورهای تفکیک، جمع آوری و حمل از بخشها و ذخیرهسازی موقت خوب ارزیابی میگردد اما در محورهای حمل به خارج از بیمارستان و دفع نهایی زباله به دلایلی که تحت اختیار بیمارستان نمیباشد، مانند نبود تعامل مناسب میان ارگان های مسئول در زمینه فراهم آوری امکانات و تجهیزات مناسب و تدوین نشدن استانداردها و آیین نامههای اجرایی ضعیف و متوسط ارزیابی میشود.
نتایج حاصله درپژوهشی شهر خرم آباد نشان داد که ضعف مدیریت پسماندهای بیمارستانی به دلیل عدم کاربرد تجهیزات مناسب، ضعف استانداردها و کمبود نیروی انسانی موجب شده است که علیرغم رعایت فرایندهای مدیریت پسماندهای بیمارستانی به میزان بالاتر از حد استاندارد وزارت بهدا شت در بیمارستانها، ولی درصد پسماندهای عفونی بیمارستانهای استان از مقیاس های بین المللی و ملی بالاتر است که از نظر مدیریت پسماندها قبل قبول نمی باشد(صادقی و همکاران، ۱۳۸۸.(
طبق نتایج اربابی و همکاران(۱۳۸۹) در مطالعه بررسی امکان سنجی استفاده از زباله سوز و اتوکلاو در بی خطر سازی و امحاء زباله های بیمارستانی در استان چهار محال و بختیاری نشان داد که هر چند آلایندههای مهم خروجی از دودکش زباله سوز زیر حد استاندارد می باشند، ولی در صورت توسعه بخش های فوق تخصصی بیمارستانها و افزایش مصرف مواد دارویی و ترکیبات شیمیایی هیچ گونه توجیهی برای استفاده از این فنآوری برای بیمارستان وجود ندارد. بنابراین جهت بی خطر سازی زبالههای بیمارستانی، مشروط بر اینکه عمل تفکیک زبالهها از منبع تولید به خوبی انجام شود روشهای اتوکلاو، هیدروکلاو و گرمای مرطوب پیشنهاد میگردد.
شهریاری (۱۳۹۰) یکی از مهمترین اقدمات لازم جهت اجرای یک برنامه صحیح مدیریت مواد زائد پزشکی، آگاهی از مقادیر کمی و کیفی آن در هر شهر می داند و با مطالعه وضعیت مدیریت در بیمارستان های گرگان نتیجه گیری کرد که علیرغم تلاش فراوان در مدیریت پسماندهای پزشکی، هنوز مشکلاتی در فرآیند مدیریت پسماندهای پزشکی، به ویژه در تفکیک پسماند وجود دارد، که نیازمند توجه بیشتر میباشد، توصیه میشود. برای افزایش آگاهی پرسنل در خصوص تفکیک صحیح پسماندهای پزشکی، سیمنارهای آموزشی ترتیب داده شود. یادآوری این نکته مهم است که موفقیت در مدیریت پسماندهای پزشکی بدون همکاری و تشریک مساعی گروه های مختلف حِرف پزشکی امکان پذیر نمیباشد.
نتایج تحقیق فرزادکیا و همکاران(۱۳۹۰) در تهران نشان داد که وضعیت مدیریت زباله در بیمارستانهای مورد مطالعه تا حدود مطلوب فاصله زیادی دارد مسئولین مربوطه کمبود منابع مالی را مهم ترین دلیل این مشکلات میدانند که با این وجود با اعمال برخی اصلاحات نظیر کنترل دقیق برتولید جداسازی و ذخیره سازی زبالهها می توان تا حدود زیادی وضع موجود را بهبود بخشید.
زراعت کار مقدم(۱۳۹۰) در یک مطالعه مروری جهت برطرف ساختن موانع پیشرفت کار در بخش پسماندهای بیمارستانی در فضای ایران ۹ راهکار ارائه کرد که به شرح ذیل می باشند:۱- نظارت و کنترل بیشتر و دقیق تر بر فرایند تفکیک زباله های بیمارستانی توسط وزارت بهداشت و درمان وآموزش پزشکی.۲- مدیریت مواد به شکلی که سه اصل مصرف کمتر، استفاده مجدد و بازیافت در نظر گرفته شود.۳- بازنگری کارشناسی و منطقی بر قوانین مرتبط به منظور تسهیل در فرایند بی خطرسازی زباله های بیمارستانی و برطرف ساختن معضل پسماندهای بیمارستانی.۴- بازنگری بر قوانین بیمارستانی موجود در بحث تفکیک زبالهها در مبداء و تعاریف مر تبط به منظور جلوگیری از سردرگمی مسئولین تفکیک پسماندهای بیمارستانی. ۵- مشارکت بخش خصوصی متخصص در فرایند مدیریت پسماندهای بیمارستانی. ۶- سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی به جهت وارد ساختن فناوریهای نوین در کشور توسط بخش خصوصی و دولتی. ۷ – برگزاری جلسات با مدیران و مسئولان به جهت ارتباطی نزدیک تر و آشنایی بیشتر با راه کارهای عملی و علمی موجود. ۸- یاری رساندن مراکز علمی دانشگاهی در بهبود انجام طرح و پیشنهاد های علمی جدید. ۹- فرهنگ سازی و انجام تبلیغات گسترده توسط رسانههای عمومی به منظور آگاهسازی بیشتر عموم.
نتایج مطالعه ترک?بات و گازهایسـم? در هـوای خروج? از زباله سوزها و همچن?نخاکسـتر حاصـل از سـوختن مـواد زا?ـد در داخل دستگاههای زبالهسوز ن?ز حاوی ترک?بات خطرناک?مثل(کادم?وم، سرب، ج?وه و د?گر عناصر سنگ?ن) میباشدکه ورود ا?ـن دسـته از مـواد سم? به داخل آب های ز?رزم?ن?، آلودگــ? مــنابع آب و بــه دنــبال آن خســاراتجبرانناپذ?ری به مح?ط ز?ست وارد می کند(Reinhardt and Gordon, 1991).
در بررسی Pasarroکه در خصوص مدیریت پسماند‌های پزشکی‌ در کشور پرتغال بین سال های ???? لغایت ???? انجام گرفت، بر فرایند بازرسی و کنترل شرایط مدیریت پسماندهای تولید شده و نیز افزایش سطح آگاهی‌ عمومی و تصمیم دارندگان در خصوص اهمیت و مدیریت مناسب پسماندها تاکید شده است.
نتایج مطالعه Cox و همکاران (۱۹۹۷) نیز در مطالعه ای تحت عنوان مدیریت حفاظت محیطی مواد زائد و نقش کارکنان در توسعه آن، به کاهش حجم زباله تولیدی توسط اراِئه کنندگان خدمات بهداشتی، از طریق آموزش آن ها اشاره نموده اند.
در مطالعه انجام شده توسط اربانویز استفاده از اتوکلاو جهت استریلیزاسیون مواد زاید پزشکی در ۵ ناحیه از آمریکا مورد مطالعه قرار گرفته است که این روش تصفیه، از روش های قابل قبول جهت دفع زباله های بیمارستانی می باشد(Urbanowicz, 1998).
در مطالعهای که در سال ???? در ?? بیمارستان هانووی صورت گرفت سرانه زباله ?/? تا ?/? کیلوگرم به ازای هرتخت در شبانه روز گزارش شد(Rutala, 1998).
مطالعهای در مورد سرانه زباله بیمارستانهای دولتی و خصوصی شهر کراچی نشان می دهد که بیمارستان های دولتی ۶۱ تا ۷۰ درصد از این مقدار عفونی باشد اما سرانه بیمارستانهای خصوصی نشان می دهد که ۳۸ درصد از این مقدار عفونی است(Pescod, 1998).
در پژوهشی مدیریت مواد زائد بیمارستانی در برزیل مورد مطالعه قرار گرفت که در آن مشخص گردید در یک بیمارستانی ۴۰۰ تختخوابی در برزیل روزانه ۳۸۶ کیلوگرم مواد زائد بیمارستانی تولید می شود و بیش از ۵۰% زباله تولیدی، زباله معمولی(غیر عفونی) می باشد(Mattoso, 2001).
در مطالعه انجام شده توسط اکتر و حسین در خصوص مدیریت مواد زائد بیمارستانی در بنگلادش مشخص شد که پزشکان و پرستاران و سایر پرسنل بیمارستان آگاهی کاملی در رابطه با ایجاد مواد زائد بیمارستانی ندارند(Akter and Hussain, 2002).
در پژوهشی متفاوت در چین براورد شد که در طول زمان شیوع بیماری حاد تنفسی در تایوان مقدار مواد زائد عفونی بیمارستانی از ۰.۸۵ کیلوگرم برای هر مریض در روز به ۲.۷ کیلوگرم افزایش یافته است(Chiang, 2006).
نتایج مطالعه ای در برزیل نشان داد که تفکیک، بسته بندی، حمل ونقل به محل نگهداری موقت و نیز نگهداری موقت به صورت صحیح انجام نمی گیرد و در کل، دارای مدیریت پسماند ضعیف می باشند(Blenkharn, 2006).
همچنین، نتایج مطالعه ای که در مراکز ارائه مراقبت های سلامت در کشورکره انجام شده نشان داد که دراکثر آن ها عمل تفکیک پسماند انجام می شود و سپس توسط وسایل حمل و نقل به محل نگهداری موقت برده می شوند. همچنین، از زباله سوز و اتوکلاو جهت تصفیه و دفع استفاده شده و در نهایت، جهت دفن نهایی در خارج از مرکز اقدام می شود(Jang, 2006).
در مقایسه با مدیریت زائدات پزشکی در شهر ایربید اردن انجام گرفت نشان داد که هیچ روش تعریف شدهای برای حمل و نقل و دفع این مواد و همچنین هیچ مقرراتی برای تفکیک و طبقه بندی زائدات پزشکی در این موسسات وجود نداشت.(Bdour et al, 2006)
در تحقیق انجام شده توسط کارآموز بر ضرورت تدوین یک طرح جامع برای مدیریت مواد زاید بیمارستانی تأکید شده است(Karamouz,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *